Postanowienie II AKzw 690/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 690/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. S. syna W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19 marca 2014r. (sygn. akt V Kow 210/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 19 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 210/14/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił skazanemu T. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: kolejne postępowania karne toczące się przeciwko skazanemu, niewykorzystaną szansę readaptacji w warunkach --- STRONA 2 --- wolnościowych (zarządzenie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności) oraz wielokrotną karalność sądową. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że Sąd I instancji niesłusznie pominął przy wydaniu rozstrzygnięcia jego pozytywne zachowanie w trakcie izolacji – otrzymywanie nagród regulaminowych, udział w zajęciach sportowych, realizowanie zadań wynikających z Indywidualnego Programu Oddziaływania. Jednocześnie wyraził swój krytyczny stosunek do przestępstw, za które odbywa karę i przedstawił plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu T. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Wbrew twierdzeniu skarżącego, Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia okoliczność w postaci prawidłowego zachowania skazanego w warunkach izolacyjnych. Zasadnie doszedł jednak do wniosku, że w świetle pozostałych elementów związanych z osobą T. S. składających się na prognozę kryminologiczno – społeczną, okoliczność ta nie posiada przesądzającego znaczenia w przedmiocie skorzystania przez skazanego z warunkowego zwolnienia. Nie można tracić z pola widzenia właściwości osobistych T. S. świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. Wielokrotnie naruszył on porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto korzystał z warunkowego zawieszenia kary, której wykonanie zostało zarządzone. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Jednocześnie nie bez znaczenia pozostaje fakt, że przeciwko skazanemu toczą się kolejne dwa postępowania karne. Wprawdzie nie zostały one jeszcze zakończone prawomocnymi orzeczeniami, to jednak nie jest to przeszkodą do poczynienia samodzielnych ustaleń w zakresie negatywnego wpływu powyższej okoliczności na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego. --- STRONA 3 --- Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że udzielenie warunkowego zwolnienia skazanemu jest nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.