Postanowienie II AKzw 679/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 679/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie M. M. skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić w całości skazanego od zapłaty wydatków postępowania odwoław- czego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności (k.21). Wskazane orzeczenie zaskarżył skazany (k.22). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Sądu Okręgowego została wydana w oparciu o staranną analizę zgromadzonych dowodów, odpowiada zasadom wiedzy, doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania i dlatego zasługuje na akceptację. Skarżący nie przedstawił natomiast dostatecznych argumentów, które by ustalenia Sądu podważały. Rację ma Sąd I instancji, że M. M. nie daje żadnych gwarancji poprawnego zachowania na wolności. Wprawdzie przez cały okres pobytu w zakładzie karnym skazany zachowuje się prawidłowo, nie narusza bowiem --- STRONA 2 --- przepisów regulaminu wykonywania kary, niemniej jednak nie wyróżnia się on niczym szczególnym. Właśnie regulaminowe, a nie wyróżniające się zachowanie sprawiło, że od początku osadzenia, nie był w ogóle nagradzany, poza tym nie korzystał z żadnej formy opuszczenia zakładu karnego. Skazany nie sprawdził się w warunkach zatrudnienia, w związku z nikłym zaangażowaniem oraz stwarzaniem sytuacji konfliktowych, został wycofany z zatrudnienia. Dodać trzeba, że skazany wykazuje skłonność do łamania prawa, aktualny pobyt w zakładzie karnym nie jest zdarzeniem incydentalnym w jego życiu, bowiem był wcześniej karany, w tym na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Zwrócić należy uwagę, że taka forma wykonania kary nie przyniosła zamierzonego skutku, ponieważ konieczne stało się zarządzenie wykonania kary. W tych warunkach, pomimo odbycia wymaganej przepisami części orzeczonej kary, w dalszym ciągu brak jest uzasadnionego przekonania, że po opuszczeniu zakładu karnego skazany ponownie nie wejdzie w konflikt z prawem. Słusznie zatem Sąd I instancji skonstatował, iż sformułowanie względem skazanego pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej nie jest możliwe. Korzystanie z instytucji warunkowego zwolnienia powinno bowiem wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, którego w przypadku skazanego nie można jeszcze stwierdzić. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że warunkowe zwolnienie nie jest instytucją, która z założenia powinna być stosowana wobec każdego skazanego, który przestrzega regulaminu wykonywania kary. Zachowanie jakie prezentuje, gwarantuje mu korzystanie z pełni praw przewidzianych w ustawie ale nie może decydować o udzieleniu warunkowego zwolnienia. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż dalsze odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w warunkach penitencjarnych jest tak konieczne, jak i celowe. Rozstrzygnięcie o wydatkach postępowania odwoławczego uzasadniają wyżej powołane przepisy. Skazany nie posiada do własnej dyspozycji żadnej kwoty, zatem uzasadnione jest zwolnienie go od wydatków postępowania odwoławczego. Mając na uwadze powyższe i nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2 --- STRONA 3 --- 3