Postanowienie II AKzw 678/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 678/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty - prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie G. G. skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności (k.17). Zażalenie wniósł skazany, który nie precyzując zarzutów odwoławczych, wniósł w istocie o jego zmianę poprzez udzielenie mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności (k.18). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Należy w pełni podzielić pogląd Sądu Okręgowego, że nie ma podstaw do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z uwagi na brak pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Zachowanie jakie --- STRONA 2 --- skazany prezentuje w zakładzie karnym od początku osadzenia jest zmienne i pozostaje takie do chwili obecnej. Po osadzeniu w jednostce penitencjarnej zachowanie było jednoznacznie naganne, skazany był wielokrotnie karany dyscyplinarnie. Następnie, po kilku latach uległo wprawdzie poprawnie, ale w dalszym ciągu skazany swoim zachowaniem daje podstawy do wymierzania mu kar dyscyplinarnych. Istotne znaczenie, z punktu widzenia prognozy społeczno – kryminologicznej ma osobowość skazanego. Bez wątpienia jest on osobą wysoce zdemoralizowaną, wykazującą skłonność do łamania prawa. Wykazuje on niski poziom krytycyzmu, zanik uczuciowości wyżej i zdolności do empatii, wrogie nastawienie do innych i skłonność do przerzucania odpowiedzialności za własne błędy na innych. Okoliczności wskazane wyżej przekonują, że pomimo odbycia zdecydowanej większości z orzeczonej kary - w sumie 21 lat, skazany w dalszym ciągu nie daje żadnych gwarancji poprawnego zachowania na wolności. Istnieje uzasadnione ryzyko, że ponownie popełni on przestępstwo. Dodać trzeba, że skazany w przeszłości korzystał już z warunkowego zwolnienia, które zostało mu odwołane, co dodatkowo uzasadnia przekonanie, że w jego przypadku konieczne są długie oddziaływania resocjalizacyjne. O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Mając na uwadze powyższe i nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.