Postanowienie II AKzw 677/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 677/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący – Sędzia SA Bohdan Tracz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie A. O. skazanego za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Lublinie na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 29 maja 2014 roku (sygn. akt VI Kow 1098/14/wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy udzielił A. O. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności (k.49). Zażalenie na to postanowienie złożył Prokurator Prokuratury Okręgowej w Lublinie zaskarżając je w całości na niekorzyść skazanego i zarzucając Sądowi Okręgowemu obrazę przepisów postępowania, mianowicie art.4,7,201, 410, 424 § --- STRONA 2 --- 1 pkt 1 k.p.k. i art.98 k.p.k. oraz błąd w ustaleniach faktycznych wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w uzasadnieniu środka odwoławczego wskazał na istnienie okoliczności, które jego zdaniem nie pozwalają na wysnucie w stosunku do skazanego pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. W szczególności – w ocenie prokuratora – Sąd wydał orzeczenie w oparciu o niepełny materiał dowodowy, na podstawie „niejasnej i wewnętrznie sprzecznej opinii penitencjarnej w zakresie prognozy kryminologiczno – społecznej”. Zdaniem autora zażalenia przeciwko udzieleniu skazanemu warunkowego zwolnienia przemawiają również „cechy skazanego… oraz strona podmiotowa czynu”. W realiach niniejszej sprawy nie sposób stanowiska prokuratora podzielić. Po pierwsze, wbrew twierdzeniom prokuratora, Sąd procedował w oparciu o kompletny i prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy. Nie było oczywistego powodu by dokonywać analizy akt sprawy, w której doszło do skazania A. O. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Domagając się ich analizy skarżący w zasadzie nie wykazał co miałaby ona dla niniejszej sprawy istotnego wnieść. Faktem jest natomiast, że w opinii o skazanym (k.40) zawarte są dwa sprzeczne stwierdzenia odnośnie prognozy społeczno – kryminologicznej skazanego. W realiach niniejszej sprawy uznać jednak trzeba, że zawarta w konkluzji opinii ocena o negatywnej prognozie jest oczywistą omyłką. Trzeba pamiętać, że w niniejszej sprawie to Dyrektor wystąpił z wnioskiem o warunkowego zwolnienie skazanego A. O., na posiedzeniu podtrzymywał swe stanowisko, zatem nie może budzić wątpliwości, że administracja zakładu karnego sformułowała względem skazanego pozytywną, a nie negatywną prognozę społeczno – kryminologiczną. Powyższe 2 --- STRONA 3 --- wprost wynika z treści pisma nadesłanego przez Dyrektora AŚ w L., który wyjaśnił, że owa sprzeczność jest wynikiem omyłki pisarskiej. Dyrektor poinformował, że prognoza jest pozytywna i dołączył do pisma sprostowaną prognozę kryminologiczno – społeczną. Jeśli zaś chodzi o wspomniane w zażaleniu „cechy skazanego i stronę podmiotową czynu” to nie mają one takiego charakteru by udzielenie warunkowego zwolnienia było niezasadne. A. O. nie jest osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną, ma pozytywną opinię w miejscu zamieszkania, nie jest uzależniony od alkoholu, przed osadzeniem nie utrzymywał żadnych kontaktów ze środowiskiem przestępczym, zachowywał się właściwie, przestrzegał porządku prawnego, ma też rodzinę z którą utrzymuje prawidłowe relacje. Trzeba też mieć na uwadze, że zachowanie jakie skazany prezentuje w zakładzie karnym jest jednoznacznie poprawne, wręcz wzorowe. O powyższym świadczy w szczególności fakt, że był on wielokrotnie nagradzany nigdy nie dał powodu do wymierzenia mu kary dyscyplinarnej. W sposób właściwy funkcjonuje on w warunkach izolacji penitencjarnej, przestrzega regulaminu oraz porządku wewnętrznego jednostki. Skazany odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, właściwie realizuje zadania z niego wynikające, co niewątpliwie świadczy o tym, że jest on zainteresowany dokonaniem pozytywnych zmian w swojej osobowości. Podkreślić przy tym należy, że skazany utrzymuje stały kontakt z rodziną, do której wróci po opuszczeniu zakładu karnego i która udziela mu wsparcia, co również rokuje w sposób pozytywny przy prognozowaniu odnośnie jego postępowania po opuszczeniu zakładu karnego. Nie bez znaczenia jest też fakt, że skazany od długiego już czasu systematycznie korzysta z różnych form opuszczenia zakładu karnego, zawsze wraca w terminie i bez zastrzeżeń. Równie ważne dla prognozowania, co do przyszłego zachowania skazanego na wolności jest to, że wykazuje on wysoki poziom krytycyzmu w stosunku do popełnionego przestępstwa, wykazuje żal i skruchę, w postawie 3 --- STRONA 4 --- skazanego wyraźnie widać refleksję i przemyślenia nad popełnionym przestępstwem. Oczywiście czyn, którego dopuścił się i to w stanie nietrzeźwości zasługuje na wyraźne potępienie i dezaprobatę, niemniej jednak odbyta do tej pory kara przyniosła, zdaniem Sądu odwoławczego, zamierzony skutek i aktualnie proces resocjalizacji może być kontynuowany pod nadzorem kuratora na wolności. Niski stopień demoralizacji skazanego, postawa jaką prezentuje po dokonaniu przestępstwa i zmiany jakie dokonały się w jego postawie w czasie odbywania kary dają podstawę do twierdzenia, że dalszy pobyt w zakładzie karnym nie jest już konieczny. Oczywiście proces resocjalizacji będzie nadal kontynuowany na wolności. Nad właściwym postępowaniem skazanego będzie czuwał kurator, który w razie nierealizowania nałożonych obowiązków czy też ogólnie nagannego zachowania skazanego wystąpi z wnioskiem o odwołanie warunkowego zwolnienia. Pamiętać wszak należy, że jest to instytucja probacyjna i to od skazanego zależy czy okres próby zakończy się pomyślnie. Reasumując należy podkreślić, że stanowisko Sądu I instancji w zakresie udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia jest trafne, bowiem analiza wszystkich okoliczności wymienionych w art.77 § 1 k.k. pozwala na wysnucie wniosku, że u A. O. ukształtowały się już właściwe postawy wobec obowiązku przestrzegania porządku prawnego, co z kolei pozwala sądzić, że pomimo niewykonania pozostałej do odbycia części kary pozbawienia wolności nie popełni on ponownie przestępstwa. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 4 --- STRONA 5 --- 5