Postanowienie II AKzw 675/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 675/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie J. P. skazanego za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku złożonego przez obrońcę skazanego w przedmiocie udzielenia mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności (k.45). Zażalenie na wyżej wymienione postanowienie złożył skazany, który nie precyzując zarzutów odwoławczych wniósł w istocie o udzielenie mu przerwy w karze (k.48). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Trzeba na wstępie zauważyć, że z opinii o stanie zdrowia (k.37) wynika, że J. P. może przebywać w zakładzie karnym, a schorzenia na jakie cierpi (natury kardiologicznej) mogą być skutecznie leczone w warunkach więziennej służby zdrowia. Skazany jest konsultowany kardiologicznie, przyjmuje zalecone leki, zaś w razie pogorszenia stanu zdrowia jest przewożony do szpitala na specjalistyczne leczenie. Aktualnie pobyt w zakładzie karnym nie stanowi niebezpieczeństwa dla jego życia lub zdrowia. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, który podziela również Sąd Apelacyjny w Lublinie, możliwość leczenia skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej wyklucza udzielenie przerwy, albowiem powyższe jest możliwe tylko wówczas, gdy zaistnieją ważne względy zdrowotne, zatem taka jednostka chorobowa, co do której na podstawie wiedzy medycznej brak jest przesłanek do podjęcia pomyślnych rokowań leczenia w warunkach więziennych (vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12.01.1999 r., II AKz 1209/98, KZS 1999, z. 6-7, poz. 94 ). Wobec tego, że aktualny stan zdrowia skazanego nie jest poważny, może on być skutecznie leczony w zakładzie karnym, udzielenie mu przerwy na tę okoliczność nie znajduje uzasadnienia. O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie powołanych wyżej przepisów. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. 2 --- STRONA 3 --- 3