Postanowienie II AKzw 674/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 674/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty - prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie T. D. skazanego za przestępstwo z art.279 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wol- ności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił T. D. udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanego, który zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku i udzielenie skazanemu przerwy na okres 6 miesięcy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany domagał się udzielenia przerwy w karze z uwagi na problemy ro- dzinne. Jego konkubina P. K. od (…) cierpi na depresję, z tego powodu pozostaje pod opieką specjalistów, w dniu (…) otrzymała skierowanie do szpitala psychia- trycznego. Jak twierdzi nie stawiła się dotychczas na leczenie z uwagi na brak moż- --- STRONA 2 --- liwości zapewnienia opieki nad dziećmi. Z wywiadu środowiskowego wynika, że skazany z P. K. ma dwoje dzieci w wieku (…) lat, uczniów szkoły średniej (starszy syn w tym roku przystąpił do egzaminu maturalnego). Rodzice konkubiny skazane- go są osobami schorowanymi, podobnie jak i matka skazanego. Bez wątpienia wszystkie wymienione osoby mają poważne problemy zdrowotne, niemniej jednak zdaniem Sądu na czas pobytu P. K. mogą zapewnić swoim wnukom pomoc. Za- uważyć trzeba, że dzieci skazanego z racji wieku nie wymagają szczególnej troski czy opieki, a jedynie doraźną pomoc, oboje są już bowiem osobami dorosłymi, mo- gącymi się zatroszczyć o siebie. Dodać trzeba, że rodzice konkubiny stale pomaga- ją jej finansowo, zatem zakładać należy, że będą wspomagać również wnuków. Co do skazanego, to istnieją wątpliwości czy w ogóle wykorzystałby on przerwę zgod- nie z jej przeznaczeniem. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że przed osadzeniem nie interesował się szczególnie losem swoich najbliższych, przebywał poza granicami kraju, do odbycia kary był poszukiwany listem gończym. W tych warunkach istnieje uzasadniona obawa, że po opuszczeniu zakładu karnego skazany mógłby ponownie opuścić kraj unikając w ten sposób odbycia kary. Trzeba końcowo podkreślić, że osadzenie celem odbycia kary pozbawienia wolno- ści zazwyczaj powoduje szereg ujemnych konsekwencji dla samego skazanego, a także osób, którym dostarczał pomocy czy opieki, jednakże nie zawsze występuje sytuacja tego rodzaju, by uzasadnione było udzielenie skazanemu przerwy w odby- waniu kary. Podkreślić należy, że zaistniały stan musi mieć charakter szczególny, zatem taki, że jego poprawa może nastąpić tylko poprzez osobiste starania skazane - go. Słusznie Sąd I instancji uznał, że takie okoliczności w sprawie niniejszej nie występują. O wydatkach za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. uznając, iż ze względu na sytuację majątkową ska - zanego ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w po- stanowieniu. 2 --- STRONA 3 --- 3