Postanowienie II AKzw 672/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 672/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Elżbieta Jóźwiakowska Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 13 maja 2014 r. o uchyleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego A. G. na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych wydatków postępowania odwoławczego. U z a s a d n i e n i e Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Siedlcach, m.in. na podstawie art. 28 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 07.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego - uchylił zezwolenie na odbycie przez skazanego A. G. reszty kary pozbawienia wolności w tym systemie, udzielone na mocy postanowienia tego Sądu z dnia (…) roku w sprawie sygn. III Kow (…) . Zażalenie na to rozstrzygnięcie złożył skazany, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na uznaniu, iż z własnej winy dopuścił się naruszenia obowiązków wynikających z wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego w sytuacji, gdy sąd wiedzę w tym przedmiocie --- STRONA 2 --- uzyskał jedynie w oparciu o wniosek kuratora, który ograniczał się do sporządzenia pisma, że skazany dopuścił się naruszeń w postaci nieobecności w czasie dozoru, których to naruszeń nie usprawiedliwił. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując ujawnione w niniejszej sprawie okoliczności faktyczne przez pryzmat treści przepisu art. 28 ust 1 pkt 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego - Sąd Okręgowy w Siedlcach słusznie uznał, że zaistniały przesłanki uzasadniające uchylenie A. G. przedmiotowego zezwolenia. Stanowisko powyższe ukształtowane zostało w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne i nie może zostać obalone argumentacją zawartą w zażaleniu. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że A. G. wielokrotnie przebywał poza miejscem zamieszkania w przedziale czasowym nie wyznaczonym przez sąd penitencjarny, przy czym wśród nich – wbrew odmiennym sugestiom skarżącego - były również nieobecności długotrwałe (kilku lub dziesięciominutowe, a jedna nawet ponad 2-godzinna). Liczba, częstotliwość oraz łączny czas wskazanych wyżej naruszeń jednoznacznie dowodzi braku należytej samodyscypliny i lekceważącego stosunku Andrzeja Grzymały do obowiązków wynikających z odbywania kary w tym reżimie. Podkreślić przy tym trzeba, że wbrew odmiennym, oderwanym od realiów niniejszej sprawy, twierdzeniom autora zażalenia - ustalania faktyczne, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji, zostały poczynione nie tylko w oparciu o treść wniosku kuratora, ale również na podstawie wyjaśnień skazanego złożonych na posiedzeniu sądu I instancji, o czym przekonuje lektura akt sprawy, a przede wszystkim treść skarżonego postanowienia. Opisana wyżej sytuacja, stosownie do treści art. 28 ust 1 pkt 1 cyt. ustawy, musi skutkować uchyleniem zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Rzecz bowiem w tym, że podniesiona w zażaleniu argumentacja, w świetle całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności - nie jest w stanie podważyć słuszności zaskarżonej decyzji. Motywowanie przez skazanego licznych (co należy podkreślić) przypadków braku respektowania obowiązku, określonego w art. 8 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy spóźnionym powrotem z pracy wykonywanej we własnym gospodarstwie rolnym oraz z pracy dorywczej podejmowanej w znacznej odległości od miejsca zamieszkania, nie może 2 --- STRONA 3 --- stanowić dostatecznego usprawiedliwienia dla niniejszego stanu rzeczy. Swoje obowiązki zawodowe oraz powrót z pracy skazany winien zaplanować tak, aby czynności te wykonać w przedziale czasowym zakreślonym w postanowieniu o udzieleniu zezwolenia na wykonywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. W tym miejscu należy przypomnieć, iż zezwolenie na ten cel obejmowało 12 godzin (w więc maksymalny przedział czasowy określony przez cyt. ustawę) w ciągu 6 dni tygodnia. Reasumując należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że uchybienia w realizowaniu obowiązku pozostawania w miejscu zamieszkania spowodowane było przyczynami od niego niezależnym, na które nie miał wpływu, gdyż tezie tej przeczy już choćby liczba zaistniałych naruszeń.. W tym stanie rzeczy – nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia – zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Orzeczenie o wydatkach w postępowaniu odwoławczym uzasadniają przepisy art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. 3