Postanowienie II AKzw 670/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 670/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA Bohdan Tracz protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty - prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie K. W. skazanego za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 22 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych tytu- łem wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił skazanemu udziele- nia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności ze względu na brak pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej (k.26). Postanowienie to zaskarżył skazany, który nie precyzując zarzutów odwo- ławczych wniósł w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia (k.28). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodat- nia prognoza społeczno – kryminologiczna co do przyszłego zachowania się skaza- nego na wolności. Sąd Okręgowy uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż K. --- STRONA 2 --- W. po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie dopuści się kolejnych przestępstw i przekonanie to – jako słuszne – zyskało aprobatę Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Trafnie zachowanie skazanego zostało przez Sąd I instancji ocenione jako zmienne. Był on wprawdzie kilkakrotnie nagradzany ale też zachodziła potrzeba sporządzania wobec niego wniosków o wymierzenie kar dyscyplinarnych, w tym za poważne przekroczenia przeciw porządkowi jak udział w bójce. Formułując prognozę społeczno- kryminologiczną nie można też tracić z pola widzenia, że skazany nigdy nie korzystał z żadnej formy opuszczenia zakładu karnego, nie był zatem sprawdzany na wolności. Dodać trzeba, że skazany jest osoba uzależnioną od alkoholu i to pod jego wpływem dopuszczał się popełniania kolejnych przestępstw. W zakładzie karnym był wprawdzie poddawany terapii przeciwalkoholowej, jednak z uwagi na niewłaściwą postawę prezentowaną podczas zajęć wymagał indywidualnego podejścia, w efekcie czego ukończył jedynie ograniczoną formę tejże terapii. Świadczy to o nikłym zaangażowaniu procesem resocjalizacji ale też przekonuje, że skazany nie utożsamia się w ogóle z problemem alkoholowym. Taka postawa nie daje żadnych gwarancji właściwego zachowania na wolności, tym bardziej, że K. W., który jest skazany m.in. za znęcanie nad konkubiną po opuszczeniu zakładu karnego zamierza z nią ponownie zamieszkać. Dodać trzeba, że K. W. w przeszłości był karany na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania ale z uwagi na niewłaściwe zachowanie w okresie próby zachodziła konieczność zarządzenia ich wykonania. Wszystkie wymienione wyżej okoliczności dają podstawę do stwierdzenia, że na obecnym etapie wykonywania kary udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia byłoby przedwczesne. Orzeczenie o wydatkach postępowania odwoławczego uzasadniają powołane wyżej przepisy. Kierując się powyższymi względami Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy za- skarżone postanowienie. 2