Postanowienie II AKzw 667/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 667/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Elżbieta Jóźwiakowska Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie skazanego E. C. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 5 maja 2014 r. w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy adw. M. B. - Kancelaria Adwokacka w L. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem opłaty za obronę sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego w całości od wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie, m.in. na podstawie art. 28 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 07.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego - uchylił zezwolenie na odbycie przez skazanego E. C. reszty kary we wskazanym systemie, udzielone na mocy --- STRONA 2 --- postanowienia tego Sądu z dnia (…) roku w sprawie sygn. VI Kow (…). Zażalenie na to rozstrzygnięcie złożył skazany - eksponując swoją niepełnosprawność, potrzebę wykonania prac rolniczych w okresie letnim oraz sprawowania opieki nad upośledzonym bratem. W konkluzji domagał się zmiany orzeczenia i zaniechanie odwołania mu zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując ujawnione w niniejszej sprawie okoliczności faktyczne przez pryzmat treści przepisu art. 28 ust 1 pkt 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego - Sąd Okręgowy w Lublinie słusznie uznał, że zaistniały przesłanki uzasadniające uchylenie E. C. zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w powołanym systemie. Brak jest zatem podstaw, aby stanowisko to, ukształtowane w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne, bardzo obszernie (co należy podkreślić) oraz przekonująco uzasadnione - mogło zostać zakwestionowane w oparciu o argumentację zawartą w zażaleniu. Podnoszone przez skazanego okoliczności (zły stan zdrowia, konieczność wykonania prac polowych oraz sprawowanie opieki nad bratem) nie są bowiem istotne w kontekście przedmiotu niniejszego postępowania. Względy te mogłyby ewentualnie stanowić przesłankę zastosowania innych instytucji związanych z odbywaniem kary – co nie należy do zakresu procedowania w sprawie niniejszej. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że E. C. kilkudziesięciokrotnie przebywał poza miejscem zamieszkania w przedziale czasowym nie wyznaczonym przez sąd penitencjarny, przy czym wśród nich były również nieobecności długotrwałe (kilkudziesięciominutowe). Liczba, częstotliwość oraz łączny czas wskazanych wyżej naruszeń dowodzi braku należytej samodyscypliny i lekceważącego stosunku skazanego do obowiązków wynikających z odbywania kary w tym reżimie. W przekonaniu tym umacnia fakt, że na zmianę opisanej wyżej postawy skazanego nie wpłynęły rozmowy ostrzegawcze przeprowadzone przez kuratora, który pouczał E. C. o skutkach uchylenia się od wskazanego wyżej obowiązku. Opisana wyżej sytuacja, stosownie do treści art. 28 ust 1 pkt 1 cyt. ustawy musi zatem skutkować uchyleniem zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. 2 --- STRONA 3 --- Treść zażalenia oraz analiza akt sprawy nie pozwalają bowiem na sformułowanie tezy, że brak wywiązania się przez skazanego z przedmiotowego obowiązku spowodowany był przyczynami o charakterze obiektywnym. Takiej rangi nie posiada eksponowany w sposób ogólnikowy zły stan zdrowia skarżącego (jego niepełnosprawność), trudna sytuacja materialna oraz fakt sprawowania opieki nad upośledzonym bratem, tym bardziej, iż z uwagi na tę ostatnią okoliczność w dniu (…) zmieniono mu harmonogram wykonywania kary, co jednak nie zapobiegło kolejnym naruszeniom. Na marginesie należy podnieść, że stan zdrowia E. C. nie może zostać uznany za zły, skoro nie uniemożliwia mu on zarówno wykonywania prac fizycznych związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, które - jak powszechnie wiadomo – wymagają znacznego wysiłku, jak i sprawowania opieki nad bratem. Jednocześnie, w świetle przedstawionych wyżej racji, podnoszonych przez skazanego oraz dokumentu złożonego przez obrońcę podczas posiedzenia sądu osdwoławczego - okoliczności natury zdrowotnej oraz rodzinnej, nie sposób uznać za szczególne okoliczności w rozumieniu przepisu art. 28 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy. Rozważana instytucja nie może być bowiem traktowana jako swego rodzaju surogat odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności w warunkach izolacyjnych, czy też przerwy w odbywaniu kary. W tym aspekcie należy podkreślić, że zezwolenie na odbywanie kary w SDE powinno być udzielane osobom, które ze względu na właściwości osobiste, w tym uwarunkowania psychiczne oraz poziom umysłowy, dają rękojmie realizowania, wymagających należytej samodyscypliny, ograniczeń, wynikających z wykonywania kary pozbawienia wolności w tym systemie. Tymczasem właściwości osobiste E. C. nie predysponują go do wykonywania kary w tym systemie. Reasumując należy skonstatować, że postawa skazanego w okresie wykonywania kary w SDE, jego dotychczasowy stosunek do przedmiotowej instytucji i rygorów z nią związanych, nie dają rękojmi, iż skazany będzie w stanie podporządkować się tym ograniczeniom. Nieprawidłowe jest również kontestowane przez skazanego rozstrzygnięcie o obciążeniu go kosztami doprowadzania do zakładu karnego. W razie uchylnie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego obciążenie skazanego wskazanymi wyżej wydatkami jest bowiem obligatoryjne, co wynika z treści art. 31 ust. 2 cyt. wyżej ustawy. 3 --- STRONA 4 --- W tym stanie rzeczy – nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia – zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia na rzecz obrońcy wynagrodzenia za czynności wykonane z urzędu w postępowaniu odwoławczym uzasadnia art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze ( tekst. jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.) w zw. z § 15 pkt. 7 w zw. § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., Nr 461). O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. uznając, że ze względu na sytuację materialną skazanego, który utrzymuje się z renty socjalnej oraz zasiłku pielęgnacyjnego - ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe. Mając na uwadze powyższe - orzeczono jak na wstępie. 4