Postanowienie II AKzw 664/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 664/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie D. R. skazanego za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego D. R. od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia uznając, iż nie zachodzi wobec niego przesłanka w postaci pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej (k.16). Postanowienie powyższe zaskarżył skazany (k.23). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Bez wątpienia zachowanie, jakie skazany aktualnie prezentuje w zakładzie karnym można ocenić jako poprawne. W stosunku do przełożonych odnosi się on regulaminowo, a w gronie współosadzonych funkcjonuje bezkonfliktowo. Był wielokrotnie nagradzany, od początku osadzenia, a więc przez okres ponad 5 lat był --- STRONA 2 --- 4-krotnie karany dyscyplinarnie, swoim zachowaniem nie stwarza poważniejszych problemów natury dyscyplinarnej. Okoliczności te, wprawdzie istotne z punktu widzenia kształtowania prognozy społeczno – kryminologicznej względem skazanego, nie są jednak wystarczające dla uwzględnienia wniosku skazanego i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że skazany nie po raz pierwszy odbywa karę pozbawienia wolności, był już wcześniej karany, a mimo to ponownie wchodził w konflikt z prawem. Poza tym skazany nie sprawdził się w warunkach zmniejszonego nadzoru i kontroli, dwukrotnie zachodziła potrzeba zdegradowania go do odbywania kary w zakładzie typu zamkniętego, co świadczy o niskim poziomie samodyscypliny i poddaje w wątpliwość jego zapewnienia odnośnie chęci przestrzegania prawa po opuszczeniu zakładu karnego. W tych okolicznościach, na obecnym etapie wykonywania kary, należy w całości podzielić ustalenia Sądu I instancji, że udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia byłoby przedwczesne. Nie można bowiem przyjąć, że proces resocjalizacji w warunkach izolacyjnych został już zakończony i może być skutecznie kontynuowany w warunkach wolnościowych. Porównując zachowanie skazanego przed osadzeniem w zakładzie karnym do aktualnie prezentowanych postaw, brak jest przesłanek do przyjęcia, że w jego osobowości zaszły ugruntowane zmiany, które dawałyby podstawę do sformułowania względem niego pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej. Trzeba jednak wyraźnie podkreślić, że pobyt w zakładzie karnym ma pozytywny wpływa na kształtowanie właściwej postawy, niemniej jednak jest jeszcze za wcześnie by stwierdzić, że skazany jest gotowy na dalszą resocjalizacje w warunkach wolnościowych. Orzeczenie o wydatkach związanych z postępowaniem odwoławczym Sąd wydał w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Skazany nie posiada żadnych kwot do dyspozycji, zatem uiszczenie wydatków byłoby dla niego zbyt uciążliwe. --- STRONA 3 --- Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu.