Postanowienie II AKzw 663/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 663/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie P. P. skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 14 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. i art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 1§ 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na mocy art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić P. P., s. A. i K. , urodzonego … roku w M., skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia … r. w sprawie V K (…) oraz wyroku Sądu Okręgowego w W. w sprawie V K (…) z (…) r. z odbycia reszty kary, której koniec przypada na dzień (…) roku, 2) na mocy art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć P. P. dwuletni okres próby do dnia … r. 3) na mocy art. 159 k.k.w. oddać skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, II. stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. --- STRONA 2 --- U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Siedlcach odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia uznając, iż nie zachodzi wobec niego przesłanka przemawiająca za jego udzieleniem w postaci pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej. Postanowienie powyższe zaskarżył skazany, który nie precyzując zarzutów odwoławczych wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Analizując argumenty podniesione w złożonym środku odwoławczym w powiązaniu z aktami sprawy, należało dojść do przekonania, że są one trafne, a tym samym decyzja Sądu I instancji w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia jest nie do zaakceptowania. Przesłanką decydującą o możliwości udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest istnienie po stronie skazanego dodatniej prognozy społeczno- kryminologicznej, dotyczącej zachowania się skazanego na wolności. Formułując taką prognozę należy dokonać całokształtu oceny zachowania i postaw skazanego, w tym zarówno podczas pobytu w zakładzie karnym, jak i po jego ewentualnym opuszczeniu, gdyż tylko taka ocena pozwoli ustalić czy ewolucja w procesie jego resocjalizacji jest widoczna i czy ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. Zbadać zatem należy, czy w osobowości skazanego zaszły takie zmiany, które spowodowały ukształtowanie postaw pożądanych społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Dokonując analizy okoliczności, o jakich mowa w art.77§1 k.k. stwierdzić należy, że niezasadnie Sąd Okręgowy przyjął, jakoby w stosunku do skazanego P. P. nie można było postawić pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej. W ocenie sądu odwoławczego brak jest podstaw do podzielenia --- STRONA 3 --- takiego stanowiska, ponieważ postawa skazanego i jego zachowanie podczas odbywania kary pozwala na przyjęcie, że mimo niewykonania kary w całości będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd I instancji pomimo prawidłowych ustaleń w zakresie zachowania skazanego w zakładzie karnym, błędnie przyjął, że okoliczność ta nie przemawia za przyjęciem pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej wobec skazanego. W szczególności podkreślić trzeba, że u podstaw decyzji odmownej legły takie stwierdzenia jak: korzystanie przez skazanego z warunkowego przedterminowego zwolnienia w przeszłości oraz uprzednia karalność. Podkreślić trzeba, że okoliczności te miały miejsce przed osadzeniem i gdyby zawsze kierować się nimi przy okazji orzekania w przedmiocie warunkowego zwolnienia, to skazany co do zasady nigdy z tej instytucji nie skorzystałby. Uwzględnić zatem, w pierwszej kolejności należy, czy sam pobyt w warunkach izolacji więziennej, gdzie skazany poddawany jest oddziaływaniom resocjalizacyjnym spowodował zmiany w sposobie postrzegania skazanego na potrzebę przestrzegania porządku prawnego i czy takie zmiany mają trwały charakter czy też dopiero kształtują się. W ocenie Sądu Apelacyjnego pobyt skazanego w zakładzie karnym przyczynił się do zmiany jego osobowości, uwrażliwił go na potrzebę przestrzegania porządku prawnego, a przede wszystkim spowodował przewartościowanie jego poglądów i zachowań. Podkreślić trzeba, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest od początku osadzenia jednoznacznie poprawne. Nie sprawiał żadnych trudności wychowawczych, prezentował wysoki stopień samodyscypliny. Dodać trzeba, że skazany angażuje się w proces resocjalizacji, karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania, zadania realizuje we właściwym stopniu. Reasumując trzeba stwierdzić, że jednoznacznie poprawne zachowanie świadczy o tym, że skazany uświadomił sobie potrzebę zmiany postawy i dotychczasowego zachowania, i że zainteresowany jest on aktywną resocjalizacją, chce zmienić dotychczasowe życie. Gdyby takie zachowanie ukierunkowane było tylko i wyłącznie na uzyskanie określonych celów, np. warunkowego zwolnienia, a --- STRONA 4 --- nie wynikało z potrzeby i chęci zmiany osobowości i respektowania określonych norm prawnych, to z pewnością jego zachowanie byłoby zmienne. Powyższe okoliczności dają podstawę do twierdzenia, że proces resocjalizacji skazanego może być skutecznie kontynuowany na wolności. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że skorzystanie z warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji skazanego. Resocjalizacja taka jest bowiem nadal prowadzona w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służy jej m.in. oddanie pod dozór kuratora. Niespełnienie oczekiwań, jakie Sąd ma wobec skazanego spowoduje odwołanie warunkowego zwolnienia i powrót do zakładu karnego. Już tylko końcowo nadmienić należy, że skazany odbył niemal w całości orzeczoną wobec niego karę, w łącznej wysokości 7 lat i 6 miesięcy, zgodnie z wyliczeniem jej koniec przypada na (…) r. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak wyżej.