Postanowienie II AKzw 660/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 660/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Elżbieta Jóźwiakowska po rozpoznaniu w sprawie A. J. skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 31 marca 2014 roku w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów sądowych na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego A. J. w całości od wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Siedlcach nie uwzględnił wniosku skazanego o umorzenie kosztów sądowych orzeczonych w sprawie II K (…) w kwocie 4 000 zł. Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył skazany, domagając się jego zmiany i umorzenia kosztów sądowych. Podniósł, że nie może spłacić wskazanej wyżej należności, gdyż odbywając karę pozbawienia wolności nie ma możliwości podjęcia pracy, ani otrzymania pomocy z zewnętrz. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy w Siedlcach zasadnie uznał, że przedstawione przez skazanego we wniosku argumenty nie pozwalają na pozytywne ustosunkowanie się do jego żądania. Wydając zaskarżone postanowienie sąd ów nie dopuścił się uchybień faktyczno – prawnych, które skutkowałyby koniecznością jego zmiany lub uchylenia. Nie negując aktualnie trudnej sytuacji materialnej skazanego spowodowanej odbywaniem długoterminowej kary pozbawienia wolności i w konsekwencji brakiem możliwości zarobkowania, należy stwierdzić, że w świetle treści art. 51 § 1 k.k.w. w zw. z art. 206 § 1 k.k.w. wskazane przyczyny nie uzasadniają umorzenia kosztów sądowych. Sąd I instancji miał na względzie, że skazany w chwil obecnej nie ma możliwości spłaty orzeczonej wobec niego należności. Rzecz jednak w tym, że nie można przecież wykluczyć, iż w trakcie odbywania kary jego sytuacja materialna ulegnie zmianie na tyle, że będzie możliwe - chociażby częściowe - uiszczenie przez niego kosztów sądowych lub ich ściągnięcie w drodze egzekucji. W szczególności zaś skazany może zostać odpłatnie zatrudniony w zakładzie karnym, jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - a przekonania tego nie podważa argumentacja zawarta w zażaleniu. Nadmienić także trzeba, że w aktach sprawy brak jest danych wskazujących na nieskuteczność postępowania egzekucyjnego dotyczącego przedmiotowej należności, wobec czego nie sposób wykluczyć, że zobowiązanie to może zostać wykonane w tym właśnie trybie. Przypomnieć również trzeba, że umorzenie kosztów sądowych jest możliwe jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a podnoszone przez skazanego we wniosku oraz zażaleniu okoliczności takiej rangi nie posiadają. W orzecznictwie bowiem za „szczególnie uzasadniony wypadek” w rozumieniu przepisu art. 51 k.k.w., uznaje się zaistnienie po wydaniu wyroku orzekającego grzywnę, koszty sądowe lub środek karny, takich zdarzeń, które powodują, że rozstrzygnięcie to staje się dla skazanego i jego najbliższych nadmiernie represyjne, niesprawiedliwe w odczuciu społecznym. Taka sytuacja miałaby miejsce wówczas, gdyby skazanego i jego rodzinę dotknęło zdarzenie nagłe, porównywalne z klęską żywiołową (np. pożar, powódź, inna katastrofa lub ciężka choroba, ciężkie kalectwo), które spowodowałoby wydatne pogorszenie sytuacji majątkowej i stanowiłoby poważne zagrożenie dla podstaw egzystencji skazanego oraz jego najbliższych. ( zob. post. Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. II AKzw 412/11 LEX nr 895943 ). Takowe względy wobec Andrzeja Wojciecha Jackiewicza nie zachodzą. 2 --- STRONA 3 --- Uwypuklić wreszcie trzeba, że nawet w wypadku zaistnienia wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 51 § 1 k.k.w. - umorzenie należności jest jedynie fakultatywne, co dodatkowo przemawia za wyjątkowym stosowaniem tej instytucji. Dopóki zatem istnieje realna szansa (perspektywa) uiszczenia kosztów, dopóty ich umorzenie nie będzie celowe i zasadne. W świetle przedstawionych wyżej racji oraz zważywszy, że wyrok skazujący Andrzeja Wojciecha Jackiewicza uprawomocnił się dopiero 18 grudnia 2013 r., należało dojść do przekonania, że umorzenie orzeczonych wobec niego kosztów sądowych, na obecnym etapie, byłoby zdecydowanie przedwczesne i przez to nieuzasadnione. Mając zatem na uwadze podniesione okoliczności - Sąd Apelacyjny w Lublinie - nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zważywszy natomiast na aktualną sytuację materialną nie posiadającego do swej dyspozycji żadnych środków finansowych skazanego - Sąd Apelacyjny uznał, że zachodzą podstawy do zwolnienia go od wydatków za postępowanie odwoławcze, bowiem ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z tych wszystkich przyczyn Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł jak na wstępie. 3