Postanowienie II AKzw 654/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 654/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie S. K. skazanego za przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z 7 maja 2014 roku w sprawie III Kow 437/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu odmówił S. K. udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności uznając, iż okoliczności podniesione we wniosku, a dotyczące sytuacji rodzinnej skazanego, nie przemawiają za zastosowaniem omawianej instytucji (k. 47 – 48). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanego (k. 53 – 56). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja finansowa konkubiny skazanego rzeczywiście jest trudna, lecz – jak słusznie zauważył Sąd I instancji – z wywiadu środowiskowego wynika, że jest stabilna. K. K. ma bowiem zapewnione miejsce zamieszkania i utrzymania, a pomimo niezadawalającej sytuacji --- STRONA 2 --- zdrowotnej radzi sobie z czynnościami życia codziennego, pozostaje pod stałą opieką lekarską, a nawet wykonuje pracę zarobkową. Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje natomiast fakt, iż jest zatrudniona na podstawie umowy na czas określony do (…) roku, skoro konkubina skazanego poza dochodami z tytułu pracy uzyskuje też alimenty na córki oraz zasiłek rodzinny w łącznej kwocie 1106 zł, a w razie niezbędnej konieczności może skorzystać z pomocy osób, z którymi zamieszkuje, a mianowicie matki i brata, bądź też rodziców skazanego lub jego sióstr. Niewątpliwie korzystniej byłoby, gdyby skazany mógł wspierać konkubinę osobiście i materialnie, jednak niemożność uczestniczenia w życiu rodziny oraz udzielania jej osobistego i finansowego wsparcia stanowi typowy skutek wykonania kary pozbawienia wolności, z którym winny liczyć się wszystkie osoby popełniające przestępstwa. Podkreślić przy tym trzeba, że pozbawienie wolności S. K., musi doprowadzić pozostałych członków rodziny do podjęcia wzmożonego wysiłku zarówno finansowego, jak i organizacyjnego. Może się to, co prawda, wiązać z pewnymi wyrzeczeniami, zmianą dotychczasowych przyzwyczajeń, stylu życia i poziomu materialnego, lecz jednocześnie tego rodzaju zmiany stanowią naturalną konsekwencję izolacji więziennej. Zauważyć również należy, iż z uwagi na czasowy charakter przerwy jej udzielenie nie rozwiązałoby definitywnie kwestii pomocy konkubinie, czy tez terminowego regulowania alimentów, bowiem po upływie czasu na jaki przerwa może być udzielona, skazany musiałby powrócić do zakładu karnego. Tym samym podzielenie argumentacji skazanego sprowadzałoby się do przyjęcia, że sytuacja jego rodziny nie pozwoliłaby mu odbyć orzeczonej kary w jakimkolwiek czasie. Rozstrzygnięcie o wydatkach za postępowanie odwoławcze uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak na wstępie. 2