Postanowienie II AKzw 65/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 65/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 3 grudnia 2013r. (sygn. akt IV Kow 3438/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3438/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu A. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: niezaangażowanie w proces resocjalizacji objawiający się brakiem zgody na odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania oraz korzystanie w przeszłości z warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że konieczne jest uwzględnienie okoliczności, że występki z art. 178 § 2 kk, za które został skazany i za które aktualnie odbywa karę, stanowią obecnie wykroczenia. Nadto wskazał, że zakończył już proces resocjalizacji. Przedstawił również plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego w postaci wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym, którego jest właścicielem. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest jedynie przeciętna. Przestrzega on regulaminu jednostki, jednakże ani razu nie został nagrodzony. Nadto nie wraża zgody na odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania, co z uwagi na jego skłonność do nadużywania alkoholu i popełnianie pod jego wpływem przestępstw, mogłoby pozytywnie wpłynąć na jego postawę. Kluczowe znaczenie prognostyczne posiada w przypadku A. K. jego uprzednia wielokrotna karalność sądowa za przestępstwa tego samego rodzaju oraz korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia i warunkowego zawieszenia kar. Pomimo korzystania z przedmiotowych środków probacyjnych, skazany konsekwentnie powracał do naruszania porządku prawnego. Wielokrotnie zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Rację ma skarżący, że obecnie – od 9 listopada 2013r. na mocy ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (D z.U.2013.1247) występek z art. 178 § 2 kk stanowi wykroczenie, jednakże okoliczność ta nie posiada obecnie dla skazanego kluczowego znaczenia. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że jest on ponadto sprawcą przestępstw z art. 244 kk i art. 279 § 1 kk. Nadto wielokrotne naruszanie tego samego przepisu, nawet gdy czyn ten stanowi wykroczenie, świadczy o głębokiej demoralizacji skazanego i rażącym lekceważeniu porządku prawnego, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w prognozie kryminologiczno – społecznej. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec A. K.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.