Postanowienie II AKzw 649/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 649/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie P. S. skazanego za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 14 maja 2014 roku w sprawie VI Kow 931/14/pr w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu P. S. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności (k. 56). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany (k. 57). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając wniosek skazanego w przedmiocie wystąpienia przesłanek fakultatywnego udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uznał, że podniesione we wniosku okoliczności nie uzasadniają jej udzielenia. Stanowisko to – jako prawidłowe - zasługuje na aprobatę Sądu Apelacyjnego. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych nowych faktów, które mogłyby wpłynąć na zmianę decyzji znajdującej oparcie w przepisach obowiązującego prawa. Zaprezentowana we wniosku, a następnie ponownie w zażaleniu i wniosku uzupełniającym skierowanym do Sądu Apelacyjnego, sytuacja żony skazanego nie jest tego rodzaju, aby konieczna była obecność skazanego na wolności. Wprawdzie skazany 1 --- STRONA 2 --- w zażaleniu podnosi, iż jego żona „pozostała bez dachu nad głową i jakichkolwiek środków do życia”, jednak z wywiadu środowiskowego wynika, że korzysta ona z pomocy społecznej oraz dotychczas mogła liczyć na wsparcie matki i jej konkubenta. Nadto zauważyć należy, że żona skazanego jest osobą młodą i zdrową, a zatem nic nie stoi na przeszkodzie, by podjęła zatrudnienie, choćby dorywcze. Natomiast fakt, że skazany nie może wspierać żony materialnie i osobiście stanowi typowy skutek izolacji, z którym winny liczyć się wszystkie osoby popełniające przestępstwa. Podkreślić przy tym trzeba, że pozbawienie wolności P. S., musi doprowadzić pozostałych członków rodziny, a zwłaszcza jego żonę, do podjęcia wzmożonego wysiłku zarówno finansowego, jak i organizacyjnego. Może się to, co prawda, wiązać z pewnymi wyrzeczeniami, zmianą dotychczasowych przyzwyczajeń, stylu życia i poziomu materialnego, lecz jednocześnie tego rodzaju zmiany stanowią naturalną konsekwencję izolacji więziennej. Rozstrzygnięcie o wydatkach za postępowanie odwoławcze uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak na wstępie. 2