Postanowienie II AKzw 647/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 647/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie A. L. skazanego za przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 14 maja 2014 roku w sprawie VI Kow 621/14/pr w przedmiocie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu A. L. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności przyjmując, że powołane we wniosku okoliczności nie uzasadniają jej udzielenia (k. 26). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany (k. 28). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny w pełni podziela poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne oraz ich ocenę prawną zaprezentowane w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia. Trafna jest dokonana przez Sąd Okręgowy ocena, iż przytoczone przez skazanego okoliczności nie uzasadniają udzielenia mu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Pamiętać bowiem należy, że osadzenie skazanego w zakładzie karnym zawsze --- STRONA 2 --- wywołuje pewne negatywne następstwa dla niego i jego najbliższych, jednak nie można zapominać, że są to zarazem naturalne konsekwencje izolacji więziennej, których skala – w realiach niniejszej sprawy – nie wykracza poza typowe następstwa wykonania kary. Tylko zaś zaistnienie takiej sytuacji usprawiedliwiałoby udzielenie skazanemu przerwy w karze. Tymczasem – na co wskazał Sąd Okręgowy - ojciec A. L. pozostaje pod opieką żony, która radzi sobie również z wykonywaniem prac w gospodarstwie rolnym. Jednocześnie skazany ma siostrę, która w razie niezbędnej konieczności winna udzielić wsparcia rodzicom. Natomiast fakt, że skazany nie może uczestniczyć w życiu rodziny i wspierać jej osobiście stanowi typowy skutek izolacji, z którymi winny liczyć się wszystkie osoby popełniające przestępstwa. Podkreślić przy tym trzeba, że pozbawienie wolności A. L., musi doprowadzić pozostałych członków rodziny do podjęcia wzmożonego wysiłku zarówno finansowego, jak i organizacyjnego. Może się to, co prawda, wiązać z pewnymi wyrzeczeniami, zmianą dotychczasowych przyzwyczajeń, stylu życia i poziomu materialnego, lecz jednocześnie tego rodzaju zmiany stanowią naturalną konsekwencję izolacji więziennej. Rozstrzygnięcie o wydatkach za postępowanie odwoławcze uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak na wstępie. 2