Postanowienie II AKzw 646/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 646/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie J. S. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 14 maja 2014 roku w sprawie VI Kow 876/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. D. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego wykonaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zaskarżonym orzeczeniem Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu J. S. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności przyjmując, że powołane we wniosku okoliczności odnoszące się do sytuacji zdrowotnej skazanego nie uzasadniają jej udzielenia (k. 25 - 26). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany (k. 31). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Rozważając przedmiotowy wniosek przez pryzmat przesłanek określonych w art. 153 § 1 k.k.w, Sąd I instancji słusznie uznał, że eksponowane okoliczności dotyczące stanu 1 --- STRONA 2 --- zdrowia skazanego nie przemawiają za udzieleniem J. S. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Stanowisko oparte na prawidłowych ustaleniach faktycznych, nie może zostać obalone polemiczną argumentacją zażalenia. Sąd I instancji trafnie ustalił, że aktualny stan zdrowia skazanego nie uniemożliwia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. Z opinii o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności wystawionej przez Ambulatorium z Izbą Chorych Zakładu Karnego w B. (k. 12) wynika bowiem, iż skazany jest w trakcie diagnostyki i oczekuje na konsultację ortopedyczną. Tym samym stwierdzić należy, że J. S. ma zapewnioną odpowiednią opiekę medyczną w jednostce penitencjarnej i jest tam na bieżąco konsultowany. W tej sytuacji, dopóki życiu i zdrowiu skazanego nic nie będzie zagrażać J. S. leczony będzie w ramach więziennej służby zdrowia. Powyższego zapatrywania nie zmienia sama tylko chęć podjęcia przez skazanego natychmiastowego leczenia poza zakładem karnym, przy czym oczywistym pozostaje, iż w przypadku pogorszenia się stanu jego zdrowia, nastąpi właściwa reakcja służb więziennych, wymiernym wyrazem czego pozostaje dotychczasowe diagnozowanie skarżącego. Nadto pamiętać należy, że aktualne brzmienie art. 115 k.k.w. stwarza bardzo duże możliwości udzielenia skazanemu opieki zdrowotnej bez konieczności udzielenia przerwy w karze. Art. 115 § 5 k.k.w. przewiduje bowiem szerokie współdziałanie więziennej i pozawięziennej służby zdrowia, w zapewnieniu skazanym świadczeń zdrowotnych, gdy konieczne jest w szczególności: natychmiastowe udzielenie świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia skazanego, przeprowadzenie specjalistycznych badań, leczenia lub rehabilitacji skazanego, zapewnienie świadczeń zdrowotnych skazanemu, który korzysta z przepustki lub czasowego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego. Nadto w szczególnie uzasadnionych przypadkach, dyrektor zakładu karnego, po zasięgnięciu opinii lekarza zakładu karnego, może zezwolić skazanemu, na jego koszt, na leczenie przez wybranego przez niego innego lekarza, w pozawięziennej służbie zdrowia, oraz na korzystanie z dodatkowych leków i innych wyrobów medycznych. W świetle przedstawionych wyżej racji, Sąd Okręgowy słusznie uznał, że stan zdrowia skazanego nie stanowi przyczyny przemawiającej za udzieleniem mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Wysokość zasądzonego na rzecz obrońcy wynagrodzenia za czynności wykonane z urzędu w postępowaniu odwoławczym uzasadnia treść § 15 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za 2 --- STRONA 3 --- czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Rozstrzygając o kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny uznał, że zachodzą podstawy do zwolnienia skazanego od wydatków za to postępowanie, albowiem ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadnia przepis art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu. 3