Postanowienie II AKzw 642/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 642/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Cezary Wójcik Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Leopolda Piętala prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie G. G. skazanego za przestępstwo z art. 282 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 6 maja 2014r. w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego G. G. w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu, na podstawie art. 153 § 2 k.k.w., odmówił G. G. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności ( k. 26 ). Na to orzeczenie zażalenie złożył skazany ( k. 31 ). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, iż wobec skazanego nie zachodzą takie okoliczności natury rodzinnej, które mogłyby warunkować zastosowanie względem niego instytucji określonej w art. 153 § 2 k.k.w. Żona osadzonego wraz z dwójką dzieci pozostają wprawdzie w trudnej sytuacji materialnej. Ich źródło utrzymania stanowią alimenty, które A. G. otrzymuje na starszego syna z pierwszego małżeństwa, zasiłek rodzinny i inne świadczenia społeczne, w łącznej wysokości ok. 1.200 zł. Mieszkanie, które zajmują jest zadłużone. Jednakże, pomimo problemów zdrowotnych z kręgosłupem, nic nie stoi na przeszkodzie w podjęciu przez żonę skazanego jakiegokolwiek zatrudnienia, choćby o dorywczym charakterze, co pozostaje uzasadnione zwłaszcza w świetle okoliczności, iż jest ona stosunkowo młodą osobą, natomiast pozostające pod jej pieczą dzieci są w wieku szkolnym i nie --- STRONA 2 --- wymagają stałej opieki. Konieczność godzenia pracy z opieką nad dziećmi (nawet uwzględniając okoliczność, iż starszy syn wymaga obecnie rehabilitacji po operacji kolana), nie jest sytuacją nadzwyczajną, a wręcz stanowi typowe następstwo dla rodziny osadzonego, z którym winien się on liczyć popełniając kolejne przestępstwa. Rozstrzygając w przedmiocie przerwy, sąd musi mieć także na uwadze okoliczność, że ma ona jedynie charakter tymczasowy i tylko na krótki czas mogłaby przyczynić się do poprawy sytuacji rodzinnej skazanego. Pomimo twierdzeń skarżącego, iż ma on zapewnioną pracę na wolności nie można przyjąć, że w trakcie przerwy będzie on w stanie zgromadzić na tyle znaczne środki finansowe, by spłacić ciążące na nim zadłużenie oraz zabezpieczyć byt rodziny w okresie ponownego przebywania w zakładzie karnym. Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż argumentacja przytoczona w środku odwoławczym nie daje podstaw do stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 153 § 2 k.k.w., a stanowisko Sądu Okręgowego nie zostało skutecznie zakwestionowane. Ze względu na trudną sytuację majątkową skazanego, sąd uznał, iż uiszczenie przez niego wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym byłoby zbyt uciążliwe. Dlatego też, na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił go od ich zapłaty w całości, określając jednocześnie, że ponosi je Skarb Państwa. Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu. 2