Postanowienie II AKzw 640/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 640/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Cezary Wójcik Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Leopolda Piętala prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie Ł. M. skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 6 maja 2014r. w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego Ł. M. w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu, na podstawie art. 153 § 2 k.k.w., odmówił Ł. M. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności ( k. 32 ). Na to orzeczenie zażalenie złożył skazany ( k. 34 ). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, iż wobec skazanego nie zachodzą takie okoliczności natury rodzinnej, które mogłyby warunkować zastosowanie względem niego instytucji określonej w art. 153 § 2 k.k.w. Niezaprzeczalnie wsparcie udzielone przez skazanego poprawiłoby sytuację materialną rodziny, tym niemniej jego brak poczytać należy wyłącznie jako naturalną konsekwencję izolacji więziennej skarżącego. Ciężar gatunkowy ujemnych następstw osadzenia w zakładzie karnym, mogący skutkować udzieleniem przerwy, musi zaś stanowić sytuację szczególną, taką, której poprawienie może nastąpić wyłącznie przez obecność skazanego i jego osobiste starania (tak Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 13 września 2001 roku, II AKz 326/01, Krakowskie Zeszyty Sądowe 2001, z. 9, poz. 21). Jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wprawdzie konkubina skazanego, mając na utrzymaniu dwuletnie dziecko, nie --- STRONA 2 --- pracuje, to jednak zamieszkuje u dziadków skazanego, co – z oczywistych względów – znacznie obniża koszty utrzymania. Korzysta przy tym ze świadczeń z opieki społecznej. Na wolności pozostają nadto posiadający stały dochód rodzice Ł. M., którzy mogą udzielić stosownego wsparcia rodzinie syna. Tym samym sytuacji w jakiej znalazła się konkubina i córka skazanego w wyniku jego osadzenia nie można uznać za wyjątkową, co jest niezbędną przesłanką zastosowania instytucji przewidzianej w art. 153 § 2 k.k.w. ( tak Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 13 września 2001r., II AKz 326/01, KZS z 2001r., z. 9, poz. 21 ). Z uwagi na trudną sytuację majątkową przebywającego w izolacji penitencjarnej skazanego, sąd uznał, iż uiszczenie przez niego wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym byłoby zbyt uciążliwe i dlatego, na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił go od ich zapłaty, określając, że ponosi je Skarb Państwa. Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2