Postanowienie II AKzw 635/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 635/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Wojciech Zaręba Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Leopolda Piętala prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie E. S. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 8 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i okre- ślić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma Sąd I instancji, że skazany nie jest jeszcze przygotowany na opuszczenie zakładu karnego i nie daje żadnych gwarancji poprawnego zachowania na wolności. Pomimo odbycia znacznej części z orzeczonej kary w dalszym ciągu nie ma uzasadnionego przekonania, że jego zachowanie na wolności będzie jednoznacznie poprawne. Dodać jedynie należy, że w zachowaniu skazanego w ciągu pobytu w jednostce penitencjarnej pojawiły się elementy o pozytywnej wymowie. Skazany zdecydował się na odbywanie kary w systemie programowanego oddziaływania, nie stwarza żadnych problemów wychowawczych, co świadczy o tym, iż dostrzega on potrzebę zmiany dotychczasowego trybu życia. Niemniej jednak dokonując prognozy społeczno – kryminologicznej nie można eksponować jedynie okoliczności korzystnych w oderwaniu od tych o negatywnym wydźwięku, a takich w przypadku skazanego nie brakuje. Z analizy akt sprawy wynika, że skazany był uprzednio karany, a mimo to ponownie wchodził w konflikt z prawem, ignorując zastosowane wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Powyższe oznacza, że skazany nie potrafi wyciągnąć właściwych wniosków z dotychczasowej postawy i zachowania, a także wykazuje skłonność do łamania prawa i lekceważenia nałożonych obowiązków. Nadto E. S. nie odbył jeszcze terapii odwykowej w warunkach izolacyjnych ( jej termin rozpoczęcia został wyznaczony na dzień 11 czerwca 2014 r.) Wobec powyższego, zdaniem Sądu Apelacyjnego, dla sformułowania względem skazanego --- STRONA 2 --- pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej konieczne jest ugruntowanie jego obecnego zachowania. Słusznie zatem Sąd I instancji skonstatował, iż na obecnym etapie wykonywania kary postawienie względem skazanego pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej byłoby przedwczesne. Korzystanie z instytucji warunkowego zwolnienia powinno bowiem wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, którego w przypadku skazanego nie można jeszcze stwierdzić. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że warunkowe zwolnienie nie jest instytucją, która z założenia powinna być stosowana wobec każdego skazanego, który przestrzega regulaminu wykonywania kary. Zachowanie jakie prezentuje, a więc regulaminowe, gwarantuje mu korzystanie z pełni praw przewidzianych w ustawie, ale nie może decydować o udzieleniu warunkowego zwolnienia. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż dalsze odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w warunkach penitencjarnych jest konieczne. O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. uznając, że ze względu na sytuację materialną skazanego ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Mając na uwadze powyższe i nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2