Postanowienie II AKzw 633/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 633/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. K. syna M. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 31 marca 2014 r. (sygn. akt V Kow 229/14) w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odwołaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 31 marca 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 229/14 nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 16 września 2013r. (sygn. akt V Kow 2525/13/owz) w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd I instancji wskazał, że skazany w chwili zawiadomienia o terminie posiedzenia i gdy doręczano mu postanowienie o odwołaniu warunkowego zwolnienia nie znajdował się w jednostce penitencjarnej ani też nie był hospitalizowany. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia złożono dopiero w dniu 23 grudnia 2013r. Powyższe postanowienie w całości w zażaleniu zaskarżył obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia polegający na niesłusznym uznaniu, że niedotrzymanie przez skazanego terminu do złożenia środka zaskarżenia nie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych oraz że wniosek o przywrócenie terminu nie został zgłoszony w terminie zawitym 7 dni od ustania przyczyny, podczas gdy przedmiotowy wniosek w rzeczywistości złożony został w siódmym dniu licząc od daty ustania przeszkody. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 16 września 2013r. (sygn. akt V Kow 2525/13/owz) w sprawie o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że w istocie skazany w chwili doręczenia wezwania na posiedzenie w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia nie znajdował się w jednostce penitencjarnej ani też nie był hospitalizowany. Jednakże, wbrew ustaleniom Sądu I instancji, przebywał w szpitalu w chwili wydania postanowienia w tym przedmiocie. Skazany wiedział zatem o terminie posiedzenia w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia. Miał więc świadomość, że w jego sprawie w dniu 16.09.2013r. zapadło orzeczenie. Po wyjściu ze szpitala nie podjął jednak żadnych czynności w kierunku wyjaśnienia swojej sytuacji prawnej. Dopiero dzień po tymczasowym aresztowaniu, po spotkaniu z obrońcą poczynił kroki w celu uregulowania swojego położenia. Przeszkoda do złożenia środka zaskarżenia ustała zaś już po opuszczeniu szpitala przez skazanego. Nie sposób zatem uznać, by skazany dochował siedmiodniowego terminu od ustania przeszkody do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Zainteresowanie swoim położeniem dopiero po zastosowaniu wobec skazanego tymczasowego aresztowania w dniu 16 listopada 2013r. było zatem spóźnione. Skazany nie musiał bowiem dysponować wiedzą specjalistyczną z zakresu procedury karnej, by wiedzieć, że z jego niestawiennictwem na posiedzeniu w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia muszą wiązać się niekorzystne skutki. K. K. nie uczynił zatem zadość ciążącym na nim obowiązkom, mając jednocześnie świadomość konsekwencji takiego postępowania. Z racji niedotrzymania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odwołaniu warunkowego zwolnienia, odmowa przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia była uzasadniona - zgodnie z art. 126 § 1 kpk Mając na uwadze powyższe, postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.