Postanowienie II AKzw 632/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 632/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Wojciech Zaręba Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Leopolda Piętala- prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie S. G. skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 5 maja 2014 roku w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zażalenie skazanego nie jest zasadne. Zgodnie z art. 160 § 1 pkt. 3 k.k.w. sąd penitencjarny odwołuje warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby uchyla się od dozoru, wykonywania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych. Zaistnienie którejkolwiek ze wskazanych wyżej przesłanek, przy braku wyjątkowego przypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami o jakich mowa w art. 160 § 5 k.k.w., stanowi jedyną i wystarczającą podstawę do odwołania warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy oceniając zakres wywiązywania się skazanego z obowiązków nałożonych na niego postanowieniem o udzieleniu warunkowego zwolnienia, trafnie uznał, że istnieją podstawy do odwołania warunkowego zwolnienia. Z informacji przedstawionych przez sprawującego dozór nad skazanym kuratora sądowego wynika jednoznacznie, że chociaż zachowanie skazanego w początkowym --- STRONA 2 --- okresie po opuszczeniu zakładu karnego nie budziło zastrzeżeń, gdyż skazany nawiązał kontakt z kuratorem oraz podjął leczenie odwykowe, uczęszczając na terapię antyalkoholową, jednak w późniejszym czasie zaczął nadużywać alkoholu. Od stycznia 2014 r., skazany pije ciągami, porzucił uczestnictwo w terapii odwykowej, nie kontaktuje się z kuratorem. Nadto nadużywanie przez skazanego alkoholu skutkuje nakładaniem na niego mandatów karnych, z uwagi na nieobyczajne zachowanie w miejscach publicznych. Taka postawa skazanego uprawnia do konstatacji, że Sąd Okręgowy doszedł do trafnego wniosku o konieczności odwołania udzielonego skazanemu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Nie istnieją ważne względy uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które przemawiałyby za odstąpieniem od odwołania skazanemu warunkowego zwolnienia. Za takowe nie można w szczególności uznać eksponowanych przez skazanego w zażaleniu okoliczności, w tym w postaci negowania nadużywania alkoholu oraz odnoszących się do podejmowania pracy zarobkowej. Z uwagi na trudną sytuację finansową skazanego Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. – zwolnił go od wydatków za postępowanie odwoławcze, albowiem ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu. 2