Postanowienie II AKzw 630/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 630/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. J. s. M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 11 marca 2014r. (sygn. akt V Kow 63/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 11 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 63/14/wz Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił skazanemu A. J. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym, brak poczucia odpowiedzialności, podatność na negatywne wpływy otoczenia, słabe umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych i korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że jego zachowanie w zakładzie karnym jest prawidłowe. Był nagradzany regulaminowo, uczestniczył w --- STRONA 2 --- programach readaptacyjnych. Nadto wyraził krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i przedstawił swoje plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. J. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Kluczowe dla sformułowania prognozy kryminologiczno – społecznej wobec A. J. są jego właściwości osobiste świadczące o znacznym stopniu demoralizacji. W przeszłości wielokrotnie naruszył on porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto dwukrotnie korzystał z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Powracając konsekwentnie do łamania porządku prawnego, każdorazowo zawiódł pokładane w nim zaufanie. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy obecnym rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Nie można również tracić z pola widzenia postawy skazanego w warunkach izolacyjnych. Wprawdzie otrzymywał on nagrody regulaminowe i brał udział w programach korekcyjno – edukacyjnych, jednakże jednocześnie naruszał regulamin jednostki penitencjarnej, przy czym w ostatnim czasie (styczeń 2014r.), po długim okresie stabilizacji zachowania na poprawnym poziomie, dopuścił się kolejnego przekroczenia. Naruszenie regulaminu na tak zaawansowanym etapie odbywania kary wskazuje, że A. J. nie zmienił swojej postawy w sposób trwały. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec skazanego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.