Postanowienie II AKzw 623/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 623/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca : Sędzia SA Maria Wiatr Protokolant: sekr. sąd. Jadwiga Popiołek przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie K. D. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 28 kwietnia 2014r. w przedmiocie umorzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie wystąpiły przesłanki formalnego udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Skazany aktualnie ma do odbycia: 1. karę 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 22 lutego 2012r. w sprawie sygn. akt (...) oraz 2. karę roku pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 15 kwietnia 2013 r. w sprawie sygn. akt (...). Przepisy obowiązującej ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwalają na odbycia przez skazanego kary w tym systemie, ale tylko jeśli nie przekracza ona jednego roku (art. 6 ust. 1 cyt. ustawy). Regulacja ta ma również zastosowanie w sytuacji, gdy skazany – jak w sprawie niniejszej – ma odbyć kolejno dwie lub więcej nie podlegających łączeniu kar pozbawienia --- STRONA 2 --- wolności. Na gruncie przedmiotowej sprawy wymiar tych kar wynosi rok i 7 miesięcy. Nie zachodzi zatem możliwość zastosowania w jego przypadku instytucji, o którą wnosi. Okoliczności rodzinne, o których mowa w zażaleniu nie mają w tej sytuacji znaczenia, gdyż de facto w ogóle nie stanowią przesłanki stosowania instytucji dozoru elektronicznego. Dlatego orzeczono, jak w sentencji.