Postanowienie II AKzw 620/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 620/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. M. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 1 kwietnia 2014r. (V K.. 861/14/el.) w przedmiocie wyrażenia zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014r. wyraził zgodę skazanemu T. M. na odbywanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie prokurator, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zachodzą warunki uzasadniające udzielenie zezwolenia na odbywanie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nie wyrażenie zgody na odbywanie przez T. M. kary w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne. Główną argumentacją tego środka odwoławczego jest zachowanie skazanego w okresie próby związanej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w szczególności dopuszczenie się w tym czasie kolejnych przestępstw. W oparciu o to prokurator wywodzi, że stopień demoralizacji skazanego jest bardzo znaczny i z tego powodu cele kary nie zostaną osiągnięte, gdy będzie ona wykonywana w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny nie podziela takiego punktu widzenia. Przede wszystkim należy zauważyć, że wyjątkowo naganne zachowanie skazanego w okresie próby spowodowało zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Gdyby właśnie nie to zachowanie i jego konsekwencje, to kara pozbawienia wolności nie byłaby wykonywana i kwestia dozoru elektronicznego byłaby bezprzedmiotowa. Dopiero zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary uczyniło aktualnym problem sposobu jej wykonania. Zatem to, co „otworzyło” możliwość odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego nie może być jednocześnie przeszkodą do wykonywania jej w ten sposób. Stanowisko wyrażone w zażaleniu byłoby uprawnione, gdyby wcześniej była wykonywana wobec skazanego kara pozbawienia wolności - niezależnie od miejsca i sposobu jej wykonywania - i nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Tymczasem skazany T. M. został po raz pierwszy poddany izolacji. W zażaleniu prokuratora można także dojrzeć troskę o los rodziców skazanego, pokrzywdzonych niektórymi przestępstwami ich syna. Jest to argument, który musi być brany pod uwagę, ale w niniejszej sprawie nie może mieć znaczenie rozstrzygającego. Nie można pomijać faktu, że rodzice nie tylko wyrazili zgodę na odbywanie przez skazanego kary w ich mieszkaniu w systemie dozoru elektronicznego, ale także zdecydowanie zabiegali o taką postać tej kary, dostrzegając w tym szansę na resocjalizacje syna oraz uzyskanie pomocy i wsparcia z jego strony. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.