§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności

Postanowienie II AKzw 619/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności

Teza / krótkie omówienie

odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 619/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca : Sędzia SA Maria Wiatr Protokolant: sekr. sąd. Jadwiga Popiołek przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie M. B. skazanego za przestępstwo z art. 222 § 1 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w stosunku do M. B. nie zostały spełnione przesłanki z art. 153 § 1 i 2 kkw. Skarżący w treści wywiedzionego środka odwoławczego powołuje się de facto na te same argumenty, które były już przedmiotem uwagi sądu meriti i zostały trafnie ocenione. Z akt sprawy wynika, że skazany – mimo występujących u niego schorzeń, wymienionych szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia – może przebywać i być leczony w zakładzie karnym, gdzie ma zapewnioną prawidłową opiekę lekarską, dostęp do licznych konsultacji i badań specjalistycznych oraz właściwej diety. Wobec faktu, że nie stwierdzono u niego choroby psychicznej ani innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej odbywanie kary pozbawienia wolności, nie zachodzi potrzeba udzielenia mu przerwy w karze z uwagi na stan zdrowia. Odnosząc się do dalszej argumentacji przywołanej przez M. B. wskazać trzeba, że niemożność wywiązywania się ze zobowiązań finansowych, w tym spłaty zaległości czynszowych – jest jedną ze zwykłych konsekwencji pobytu w zakładzie karnym i nie stanowi okoliczności o charakterze wyjątkowym. Ponadto – jak słusznie stwierdził sąd I instancji – skazany nie sprecyzował, w jaki sposób zamierza pozyskać środki finansowe na pokrycie zaległości w opłatach za czynsz, tym bardziej, jeśli jest osobą schorowaną i nie jest pewne, czy podejmie zatrudnienie. Natomiast w --- STRONA 2 --- celu zabezpieczenia mieszkania przed włamaniem skazany może skorzystać z przepustki bądź zwrócić się o załatwienie tej sprawy do administracji nieruchomości. Z tych też względów zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Łodzi -#II AKzw 619/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła#art. 222 § 1 kk#art. 437 § 1 kpk