Postanowienie II AKzw 619/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 619/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Zbigniew Makarewicz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie T. W. skazanego za czyn z art.157 § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez Dyrektora Zakładu Karnego w B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. akt VI Kow …) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. i art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 1§ 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na mocy art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić T. W. , s. J. i G. urodzonego … roku w Lublinie, skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś., sygn. akt III K (…) z dnia (…) z odbycia reszty kary, której koniec przypada na dzień (…) roku, 2) na mocy art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć T. W. dwuletni okres próby do dnia (…) r. 3) na mocy art. 159 k.k.w. oddać skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; 4) na podstawie art.72 § 1 k.k. w zw. z art.159 k.k.w. nałożyć na skazanego obowiązek podjęcia pracy zarobkowej, powstrzymywania się od --- STRONA 2 --- nadużywania alkoholu oraz powstrzymywania się od kontaktu ze środowiskiem przestępczym, II. stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Postanowienie to zostało zaskarżone przez Dyrektora Zakładu Karnego w B., który wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Analizując argumenty podniesione w złożonym środku odwoławczym w powiązaniu z aktami sprawy, należało dojść do przekonania, że są one trafne, a tym samym decyzja Sądu I instancji w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia jest niezasadna. Podkreślić trzeba, że przesłanką decydującą o możliwości udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest istnienie po stronie skazanego dodatniej prognozy społeczno- kryminologicznej, dotyczącej zachowania się skazanego na wolności. Formułując taką prognozę należy dokonać całokształtu oceny zachowania i postaw skazanego, w tym zarówno podczas pobytu w zakładzie karnym, jak i po jego ewentualnym opuszczeniu, gdyż tylko taka ocena pozwoli ustalić czy ewolucja w procesie jego resocjalizacji jest widoczna i czy ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. Zbadać zatem należy, czy w osobowości skazanego zaszły takie zmiany, które spowodowały ukształtowanie postaw pożądanych społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Dokonując analizy okoliczności, o jakich mowa w art.77 § 1 k.k. stwierdzić należy, że niezasadnie Sąd Okręgowy przyjął, jakoby w stosunku do 2 --- STRONA 3 --- skazanego T. W. nie można było postawić pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej. W ocenie sądu odwoławczego brak jest podstaw do podzielenia takiego stanowiska, ponieważ postawa skazanego i jego zachowanie podczas odbywania kary pozwala na przyjęcie, że mimo niewykonania kary w całości będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd I instancji pomimo prawidłowych ustaleń w zakresie zachowania skazanego w zakładzie karnym, błędnie przyjął, że okoliczność ta nie przemawia za przyjęciem pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej wobec skazanego. W szczególności podkreślić trzeba, że u podstaw decyzji odmownej legły takie okoliczności jak przynależność do podkultury więziennej oraz korzystanie z warunkowego przedterminowego zwolnienia w przeszłości. Sąd ten ocenił, że poprawne zachowanie skazanego jest wynikiem przystosowania się do warunków więziennych. Podkreślić trzeba, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest od początku osadzenia jednoznacznie poprawne. Pobyt w jednostce penitencjarnej, gdzie jest poddawany oddziaływaniom resocjalizacyjnym, spowodował zmianę w osobowości skazanego, spowodował u niego przewartościowanie dotychczasowych poglądów i zachowań. Obecnie skazany prezentuje społecznie pożądane postawy, wykazuje wysoki stopień samodyscypliny. Poprawne zachowanie świadczy o tym, że skazany uświadomił sobie potrzebę zmiany postawy i dotychczasowego zachowania, i że zainteresowany jest on aktywną resocjalizacją, chce zmienić dotychczasowe życie. Gdyby takie zachowanie ukierunkowane było tylko i wyłącznie na uzyskanie określonych celów, np. warunkowego zwolnienia, a nie wynikało z potrzeby i chęci zmiany osobowości i respektowania określonych norm prawnych, to z pewnością jego zachowanie byłoby przynajmniej zmienne. Zwrócić należy też uwagę, że skazany został sprawdzony na wolności. Korzysta bowiem systematycznie z przepustek oraz z zezwoleń na bezdozorowe widzenia poza terenem zakładu karnego. W okresie pozostawania na wolności skazany dokładał wszelkich starań by stać się osobą godną zaufania. Powyższe okoliczności dają podstawę do twierdzenia, że proces resocjalizacji skazanego może być skutecznie kontynuowany na wolności. Skazany 3 --- STRONA 4 --- ma bowiem dostatecznie ukształtowaną świadomość konieczności przestrzegania prawa, zna konsekwencje jego łamania, a wobec tego, że ma on sprecyzowane plany na przyszłość, poza tym ma rodzinę, z którą utrzymuje bliski kontakt, uznać należy, że jego deklaracje odnośnie chęci przestrzegania porządku prawnego w przyszłości są wiarygodne. Jeśli chodzi natomiast o dotychczasową karalność, to oczywiście jest to okoliczność o negatywnym wydźwięku, niemniej jednak trzeba pamiętać, że miało to miejsce w przeszłości i gdyby kierować się tym przy okazji orzekania w przedmiocie warunkowego zwolnienia, to skazany co do zasady nigdy z tej instytucji nie skorzystałby. Uwzględnić zatem, w pierwszej kolejności należy, czy sam pobyt w warunkach izolacji więziennej, gdzie skazany poddawany jest oddziaływaniom resocjalizacyjnym spowodował zmiany w sposobie postrzegania skazanego na potrzebę przestrzegania porządku prawnego i czy takie zmiany mają trwały charakter czy też dopiero kształtują się. W ocenie Sądu Apelacyjnego pobyt skazanego w zakładzie karnym przyczynił się do zmiany jego osobowości, uwrażliwił go na potrzebę przestrzegania porządku prawnego, a przede wszystkim spowodował przewartościowanie jego poglądów i zachowań. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że skorzystanie z warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji skazanego. Resocjalizacja taka jest bowiem nadal prowadzona w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służy jej m.in. oddanie pod dozór kuratora. Niespełnienie oczekiwań, jakie Sąd ma wobec skazanego spowoduje odwołanie warunkowego zwolnienia i powrót do zakładu karnego. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak wyżej. 4 --- STRONA 5 --- 5