Postanowienie II AKzw 617/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 617/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca : Sędzia SA Maria Wiatr Protokolant: sekr. sąd. Jadwiga Popiołek przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie J. S. skazanego za przestępstwo z art. 177 § 2 kk i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Wprawdzie skazany istotnie był kilkanaście razy nagradzany regulaminowo a orzeczoną karę odbywa w systemie programowego oddziaływania, jednak w ocenie sądu odwoławczego nie wystarcza to dla sformułowania pozytywnej prognozy kryminologiczno-społecznej. Istotną okolicznością sprzeciwiającą się przyjęciu, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego jest fakt, że jak dotychczas J. S.jest mało krytycznie ustosunkowany do popełnionego przestępstwa i nie wykształcił jeszcze społecznie pożądanych postaw. Nie można zatem mówić o w pełni pozytywnych efektach prowadzonej wobec niego resocjalizacji. Nadto postawa w trakcie odbywania kary jest tylko jedną z przesłanek stosowania instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd penitencjarny procedujący w omawianym przedmiocie zobowiązany jest dokonać kompleksowej analizy wszystkich przesłanek wymienionych przez ustawodawcę w art. 77 § 1 kk. W tym aspekcie nie można pominąć okoliczności czynu przypisanego skazanemu, a zwłaszcza tego, że po potrąceniu pokrzywdzonego skazany przeciągnął go do krawędzi jezdni i pozostawił bez żadnej pomocy, po czym zbiegł z miejsca zdarzenia, a także faktu, że skazany był już wcześniej karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Nie jest zatem sprawcą przypadkowym. W świetle powyższych rozważań uznać należy, że sąd I instancji słusznie odmówił J. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia przyjmując, że cele kary nie zostały jeszcze w stosunku do niego osiągnięte. Dlatego orzeczono, jak na wstępie.