Postanowienie II AKzw 617/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 617/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Zbigniew Makarewicz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie T. D. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 14 maja 2013 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy odmawiając skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia uznał, że nie można wobec niego sformułować pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Z orzeczeniem Sądu nie zgodził się skazany, który domagał się w istocie jego zmiany i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany, pomimo odbycia zdecydowanej większości wymierzonej mu kary, w dalszym ciągu nie gwarantuje właściwego zachowania po opuszczeniu zakładu karnego. Funkcjonowanie skazanego podczas odbywania kary pozbawienia wolności rzeczywiście jest właściwe (wśród współosadzonych egzystuje zgodnie, nie jest uczestnikiem podkultury więziennej, nie jest osobą konfliktową), niemniej jednak niczym szczególnym nie wyróżnia się, o czym świadczy fakt, że od początku osadzenia nie uzyskał żadnej nagrody. Skazany po raz kolejny przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa kary pozbawienia wolności za przestępstwa z art.178a § 2 k.k. Stosowane wobec niego środki probacyjne okazały się nieskuteczne, wobec popełnienia w okresie próby kolejnego przestępstwa Sąd zarządził wykonanie kary. Istotne jest też to, że T. D. już dwukrotnie korzystał z warunkowego zwolnienia, a mimo to po opuszczeniu zakładu karnego popełniał kolejne przestępstwa. Świadczy to niewątpliwie o rażącym lekceważeniu porządku prawnego, braku umiejętności wyciągnięcia właściwych wniosków z dotychczasowych zachowań i poddaje w wątpliwość zapewnienia skazanego o woli przestrzegania prawa w przyszłości. Wskazać trzeba, że orzeczona prawomocnie kara pozbawienia wolności, co do zasady winna być wykonana w całości, a skoro skazany wchodził już uprzednio w konflikt z prawem, to obecnie priorytetowym celem procesu resocjalizacji winno być ukształtowanie w świadomości skazanego właściwej postawy wobec obowiązku przestrzegania prawa. Trafnie zatem Sąd I instancji skonstatował, iż na obecnym etapie wykonywania kary postawienie względem skazanego pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej byłoby przedwczesne. Wyżej przedstawione okoliczności sprawiają, że zgodzić się należy z Sądem Okręgowym co do celowości dalszego poddawania skazanego oddziaływaniom resocjalizacyjnym w warunkach zakładu karnego. O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Mając na uwadze powyższe i nie znajdując podstaw do uwzględnienia 2 --- STRONA 3 --- zażalenia Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 3