Postanowienie II AKzw 615/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 615/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca : Sędzia SA Maria Wiatr Protokolant: sekr. sąd. Jadwiga Popiołek przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie M. M. skazanej za przestępstwo z art. 280 § 1 kk zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Skarżąca nie przedstawiła argumentów, które podważałyby trafność ocen dokonanych przez sąd I instancji. Z akt sprawy wynika, że skazana przebywała na wolności w związku z udzieleniem jej poprzedniej przerwy w karze od dnia 9 października 2013r. do dnia 27 maja 2014r., kiedy to została osadzona w zakładzie karnym. Dysponowała zatem ponad siedmiomiesięcznym okresem czasu, który winna wykorzystać na zorganizowanie matce opieki. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skazana de facto doprowadziła do pogorszenia sytuacji finansowej matki, gdyż z jej winy obniżono W. M. zasiłek z tytułu niepełnosprawności. Nadto z informacji podanych przez kuratora na posiedzeniu sądu w dniu 29 kwietnia br. wynika, że zachowanie skazanej w stosunku do matki okresowo było negatywne, gdyż M. M. powodowała kłótnie i awantury w miejscu zamieszkania oraz doprowadziła do interwencji policyjnej. W ocenie kuratora w domu skazanej dochodziło również do stosowania przez nią przemocy wobec matki. W tej sytuacji nie zachodzą podstawy do udzielenia jej dalszej przerwy w karze. Matka skazanej ma zapewnioną specjalistyczną opiekę medyczną, a nadto korzysta z pomocy opiekunki z fundacji (...). Osoba ta w stopniu znacznie lepszym zapewnia jej opiekę niż córka. Rację ma zatem sąd meriti, że obecność M. M. na wolności nie jest obecnie absolutnie konieczna. Ponadto skazana powinna być przecież świadoma faktu, że korzystanie z przerwy w karze wiąże się jedynie z okresowym pobytem na wolności i po zakończeniu czasu, na jaki przerwa była jej udzielona, zobligowana będzie powrócić do jednostki penitencjarnej, a więc nie będzie mogła zapewnić matce stałej opieki sprawowanej przez --- STRONA 2 --- nią osobiście. Natomiast lektura zażalenia i zawarte w jego treści sformułowania o tym, że powrót skazanej do zakładu karnego będzie dla niej „wielką męką” i „podcięciem skrzydeł”, a skazana chciałaby zostać „zaakceptowana w społeczeństwie” i „żyć godziwie” oraz „będzie w pełni szczęśliwa przebywając na wolności” prowadzą do wniosku, że w istocie nie dostrzega ona konieczności powrotu do jednostki penitencjarnej i odbycia dalszej części orzeczonej kary. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny postanowił, jak w sentencji.