Postanowienie II AKzw 615/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 615/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Lech Lewicki po rozpoznaniu w sprawie D. C. skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 kwietnia 2014 r. w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 §1 k.p.k i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie uchylił zezwolenie na odbycie przez skazanego D. C. kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Postanowienie powyższe zaskarżył skazany ( k. 24). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010 r. Nr 142 poz. 960) jeżeli skazany nie zachowa wyznaczonego terminu do zgłoszenia podmiotowi prowadzącemu centralę monitorowania gotowości, o której mowa w art. 15 ust. 1, albo uchyla się od niezwłocznego zainstalowania przez upoważniony podmiot dozorujący elektronicznego urządzenia rejestrującego lub od założenia nadajnika, sąd penitencjarny niezwłocznie uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego i poleca doprowadzenie go do zakładu karnego. Jak słusznie ustalił Sąd I instancji, z raportu podmiotu dozorującego wynika jednoznacznie, że skazany nie zgłosił upoważnionemu temu podmiotowi dozorującemu gotowości do zainstalowania elektronicznego urządzenia rejestrującego, w terminie i w sposób określony przez sąd penitencjarny ( k.4). Powyższe pozwala na uznanie, że skazany uchylił się od instalacji urządzeń niezbędnych do wykonywania dozoru. Skazany bowiem, po uzyskaniu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego powinien bezwzględnie, w precyzyjnie określonym terminie 24 godzin od ogłoszenia postanowienia zgłosić upoważnionemu podmiotowi gotowość do --- STRONA 2 --- instalacji koniecznych urządzeń. D. C., co pozostaje poza sporem, nie uczynił tego, a przytoczona przez niego argumentacja (brak dostępu do aparatu telefonicznego) pozostaje bez wpływu na treść zaskarżonego postanowienia. Dodać również należy, że skazany (również inne strony postępowania wykonawczego) ma prawo wziąć w posiedzeniu w postępowaniu wykonawczym, jedynie w wypadku, gdy ustawa tak stanowi (art. 22 § 1 zdanie pierwsze k.k.w). Przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, nie statuuje zaś prawa skazanego do udziału w posiedzeniu mającym za przedmiot uchylenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w tym systemie. W świetle przedstawionych wyżej racji, należy skonstatować, że Sąd Okręgowy nie był zobowiązany do zawiadamiania skazanego o terminie posiedzenia. Jedynie bowiem w przypadkach, w których art. 22 § 1 k.k.w. daje prawo udziału określonych osób w posiedzeniu sądu, istnieje obowiązek zawiadomienia ich o terminie i celu posiedzenia ( por. K. Postulski, komentarz do art. 22 kkw, nr LEX 132370). Nie zasługują więc również na poparcie zarzuty skarżącego co do braku zawiadomienia go o terminie posiedzenie przed Sądem Okręgowym w Lublinie. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Z uwagi na trudną sytuację finansową skazanego, sąd uznał, że zachodzą podstawy do zwolnienia go od wydatków za postępowanie odwoławcze, albowiem ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Powyższe rozstrzygniecie uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu. 2