Postanowienie II AKzw 610/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 610/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie J K s. J skazanego z art. 158 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2014 roku, sygn. akt V Kow 93/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie nie uwzględnił wniosku o udzielenie skazanemu J K warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności w rozmiarze 2 lat i 3 miesięcy. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że w odniesieniu do skazanego brak jest przesłanek, na podstawie których można byłoby --- STRONA 2 --- 2 nabrać uzasadnionego przekonania, iż skazany po zwolnieniu z Zakładu Karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Skazany w okresie odbywania kary pozbawienia wolności zachowuje się przeciętnie, skazany odbywa karę w systemie zwykłym, nie był karany dyscyplinarnie, ale również nie był nagradzany. Jest uczestnikiem podkultury przestępczej, posiada silną pozycję w środowisku osadzonych. Stwierdzono u skazanego zaburzenia osobowości, nie ma realistycznych planów na przyszłość. Na powyższe postanowienie zażalił się obrońca skazanego zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 77 kk poprzez jego błędną wykładnię skutkującą nieuwzględnieniem wniosku o zastosowanie wobec J K środka probacyjnego w postaci warunkowego przedterminowego zwolnienia polegające na ustaleniu negatywnej prognozy kryminologicznej skazanego. Podnosząc ten zarzut skarżący nie sformułował wniosku środka odwoławczego, poprzestając jedynie na wniosku o wstrzymanie wykonania reszty pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny rozpoznając przedmiotową sprawę zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie jest słuszne i należy się z nim zgodzić. Wskazać trzeba, że warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest wyjątkiem od zasady odbycia kary w całości, jak ją orzeczono w wyroku skazującym. Tylko przekonanie sądu, powzięte na podstawie analizy przesłanek przewidzianych w art. 77 § 1 kk, że skazany będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, mimo niewykonania kary w całości, uzasadnia odstąpienie od tej zasady --- STRONA 3 --- 3 (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 czerwca 2000 r., II AKz 217/00, KZS 2000/6/12). W stosunku do skazanego takiej pozytywnej prognozy wysnuć nie można. Od osadzonego ubiegającego się o udzielenie warunkowego zwolnienia oczekiwać należy szczególnego zaangażowania i aktywności w kierunku zmiany osobowości i dotychczasowego trybu życia. Samo spełnienie przesłanek formalnoprawnych do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie nie stwarza przesłanki do jego udzielenia w sytuacji, gdy wobec skazanego brak jest podstaw do uznania, iż w należyty sposób będzie przestrzegał porządku prawnego w razie znalezienia się na wolności. Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy Sąd Apelacyjny uznał, iż w odniesieniu do skazanego spełniona została jedynie formalnoprawna przesłanka starania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Rację ma Sąd pierwszej instancji, iż zachowanie skazanego w Zakładzie Karnym jest zaledwie przeciętne, odbywa on karę w systemie zwykłym, jest uczestnikiem podkultury przestępczej, ma silne związki ze środowiskiem przestępczym. Skarżący w uzasadnieniu zażalenia skupia się na twierdzeniu Sądu pierwszej instancji, iż wcześniejsza linia życia skazanego nie uzasadnia zaistnienia w odniesieniu do niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Na poparcie swego stanowiska powołuje orzeczenie tut. Sądu Apelacyjnego nie dostrzegając, iż z jego treści wynika, że skazany, którego to orzeczenie dotyczy, w okresie odbywania kary poprawił się. Podnosi obrońca J K, iż jeśli nastąpiła ewolucja postawy skazanego w pożądanym kierunku to przekłada się to na pozytywną prognozę kryminologiczną. Sąd Apelacyjny zauważa jednak, że obrońca oprócz ogólnych rozważań nie przedstawia jednak jakie to pozytywne --- STRONA 4 --- 4 zmiany nastąpiły u J K, które miałyby przemawiać za postawieniem wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Mając na uwadze treść opinii o skazanym przedstawionej przez Areszt Śledczy w K Sąd Apelacyjny stwierdza, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, iżby w odniesieniu do skazanego J K nastąpiły jakiekolwiek pozytywne zmiany uzasadniające zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia. Słusznie więc Sąd Okręgowy uznał, iż brak jest szczególnych warunków wymaganych dla udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Reasumując, stwierdzić należy, że obecnie brak jest podstaw do udzielenia skazanemu J K warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Jego proces resocjalizacji powinien być kontynuowany w warunkach izolacji penitencjarnej. W związku z powyższym, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.