Postanowienie II AKzw 610/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 610/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Zbigniew Makarewicz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie H. P. skazanego za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 15 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zapłaty wydatków postępowania odwoławczego. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia uznając, iż nie zachodzi wobec niego przesłanka w postaci pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej (k.18). Postanowienie powyższe zaskarżył obrońca skazanego (k.20). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zachowanie jakie skazany prezentuje w zakładzie karnym jest poprawne, dostosowuje się on do regulaminu wykonywania kary i sporadycznie zachodzą sytuacje, w których konieczne jest wymierzenie mu kary dyscyplinarnej. Niemniej --- STRONA 2 --- jednak zachowanie skazanego, poza tym że jest regulaminowe, nie wyróżnia się niczym wyjątkowym, o czym świadczy chociażby to, że od początku osadzenia, a więc przez okres prawie roku, był tylko 2-krotnie nagrodzony. Dodać trzeba, że skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu, pod jego wpływem popełniał przestępstwa przeciwko rodzinie. Jak sam twierdzi w zakładzie karnym znalazł się z winy żony, która chciała go tam umieścić. Taka postawa świadczy jednoznacznie, że skazany nie wyciągnął jakichkolwiek wniosków z dotychczasowego trybu życia. Pobyt w zakładzie karnym nie przyniósł dotychczas żadnych pozytywnych zmian w jego postawie i osobowości i to pomimo odbywania kary w systemie programowanego oddziaływania. Zupełnie bezkrytyczny stosunek wobec popełnianych przestępstw, bezskuteczne stosowanie wobec skazanego w przeszłości środków probacyjnych jak też i to, że po opuszczeniu zakładu karnego skazany zamierza udać się do rodziny, nad którą się znęcał, przekonują, że udzielenie warunkowego zwolnienia nie jest zasadne. W tych okolicznościach, na obecnym etapie wykonywania kary, należy w całości podzielić ustalenia Sądu I instancji, że udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia byłoby przedwczesne. Nie można bowiem przyjąć, że proces resocjalizacji w warunkach izolacyjnych został już zakończony i może być skutecznie kontynuowany w warunkach wolnościowych. Porównując zachowanie skazanego przed osadzeniem w zakładzie karnym do aktualnie prezentowanych postaw, brak jest przesłanek do przyjęcia, że w jego osobowości zaszły jakiekolwiek pozytywne zmiany, które dawałyby podstawę do sformułowania względem niego pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej. Orzeczenie o wydatkach związanych z postępowaniem odwoławczym Sąd wydał w oparciu o art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu. 2 --- STRONA 3 --- 3