Postanowienie II AKzw 604/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 604/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Zdzisław Klasztorny Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Lemańska-Madej przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie D. C. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 4 k. k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd I instancji poddał wnikliwej analizie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, uwzględnił całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, a przyjęte stanowisko należycie i przekonująco uzasadnił. Sąd odwoławczy w pełni podziela pogląd przyjęty w zaskarżonym orzeczeniu, iż w stosunku do D. C. nie zostały spełnione przesłanki z art. 153 § 2 kkw. Podkreślić należy, że córka skazanego pozostaje pod stałą opieką i pielęgnacją swojej matki – konkubiny skazanego. Z treści wywiadu środowiskowego wynika, że konkubina skazanego może liczyć na wsparcie psychiczne i finansowe, ze strony swoich rodziców, jak i matki skazanego. Wymienione osoby mogą odciążyć ją także w opiece nad córką jak również w wykonywaniu niektórych czynności pielęgnacyjnych dziecka skazanego. Rację ma sąd meriti podnosząc, że w celu uzyskania środków finansowych przeznaczonych na leczenie przewlekle chorego dziecka skazanego, konkubina skazanego winna zwrócić się do stosownych instytucji, fundacji świadczących pomoc w tym zakresie. Wskazać należy, że przerwa w odbywaniu kary jest instytucją o charakterze wyjątkowym i może zostać skazanemu udzielona jedynie w sytuacji, gdy cele, dla których skazany miałby skorzystać z tej instytucji, nie mogą być zrealizowane w żaden inny sposób, niż przez jego osobisty udział. Nadto skazany decydując się na wejście w liczne konflikty z prawem, w tym także działając w warunkach recydywy, winien przewidywać, że naraża się na długotrwałą izolację, która uniemożliwi mu normalne funkcjonowanie na łonie rodziny. --- STRONA 2 --- Zażalenie wywiedzione przez skazanego powiela argumentację przytoczoną na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego i z tego względu nie zasługuje na uwzględnienie. Dlatego Sąd Apelacyjny postanowił, jak w sentencji.