Postanowienie II AKzw 604/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 604/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie M D skazanego z art. 178a § 4 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 176/14 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywanej karze pozbawienia wolności na podstawie art.437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenie przerwy w odbywanej karze pozbawienia wolności, ponieważ ustalił, że obecność skazanego na wolności nie jest konieczna w celu opieki nad konkubiną, a nadto uznał, że w krótkim okresie przerwy nie byłby skazany w stanie udzielić jej istotnego wsparcia finansowego. Sąd Okręgowy stwierdził również, że skazany nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego w okresie przerwy w karze. --- STRONA 2 --- 2 Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i w oparciu o art. 438 pkt 1 kpk zarzucił obrazę prawa materialnego art. 153§ 2 kkw przez jego niezastosowanie, mimo że zachodziły przesłanki i okoliczności w nim przewidziane. W konkluzji skazany wniósł o udzielenie przerwy w odbywanej karze pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy nie dopuścił się zarzucanej obrazy art. 153 § 2 kkw stwierdzając, że sytuacja rodzinna skazanego nie wyczerpuje ważnych względów rodzinnych w znaczeniu powołanego przepisu. Powyższego stanowiska nie podważyło twierdzenie skazanego, że w okresie leczenia konkubiny podjąłby pracę, którą ma zapewnioną i opiekowałby się rodziną, w tym dostarczał jej środków utrzymania. Wyrażona przez skazanego wola pomocy rodzinie nie mogła stanowić wystarczającego argumentu na rzecz uwzględnienia jego wniosku. Przede wszystkim należało zauważyć, że Sąd Okręgowy trafnie nie dopatrzył się podstaw do uznania obecności skazanego na wolności w aktualnej sytuacji życiowej jego rodziny za niezbędną, a w tym zakresie skazany nie podniósł żadnych argumentów. Jest faktem, że konkubina skazanego wymaga leczenia w związku ze zdiagnozowanym u niej schorzeniem, słusznie jednak wskazał Sąd I instancji, że ma ona być hospitalizowana i pomoc skazanego nie jest w związku tym konieczna. Zasadnie także Sąd Okręgowy uwzględnił, iż przysługuje jej świadczenie rehabilitacyjne do czerwca 2014 roku, o którego przyznanie na dalszy okres się stara . Słusznie także Sąd I instancji zauważył, że skazany przed osadzeniem nie miał stałej pracy, a jednocześnie poza gołosłownym zapewnieniem nie wykazał, że posiada zatrudnienie, gdyby udzielono mu przerwy w karze. Dodatkowo stanowisko Sądu I --- STRONA 3 --- 3 instancji wspierała okoliczność, że skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu, przed osadzeniem co wynika z treści przeprowadzanego wywiadu środowiskowego spożywał alkohol praktycznie codziennie, co także przemawiało przeciwko przyjęciu, że zdołałby poprawić byt rodziny. Nie można było zatem odmówić racji Sądowi I instancji, gdy podał w związku z tym w wątpliwość możliwość udzielenia przez skazanego rodzinie istotnego wsparcia finansowego. W tym kontekście nasuwało się spostrzeżenie, że skazany miał szansę przebywania z rodziną, skoro orzeczono mu karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale dopuścił się w okresie próby przestępstwa z art. 178a § 4 kk. Skazany podczas odbywania kary może podjąć starania o odpłatne zatrudnienia i w ten sposób będzie mógł przyczynić się do dostarczania rodzinie dodatkowych środków utrzymania. Należało także uwzględnić, że konkubina skazanego mieszka wspólnie z matką, która wprawdzie wymaga opieki z uwagi na stan zdrowia, to posiada źródło dochodu w postaci emerytury i okresowo dodatku pielęgnacyjnego (do sierpnia 2014 roku). Wreszcie z konkubiną mieszka dorosła córka, która wprawdzie studiuje, ale w trybie zaocznym, zatem może podjąć starania o dorywcze zajęcie, aby wspomóc materialnie matkę. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby top dla skazanego zbyt uciążliwe.