Postanowienie II AKzw 601/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 601/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Zbigniew Makarewicz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie K. K. skazanego za czyn z art.178a § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez Dyrektora Zakładu Karnego w S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 24 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Siedlcach odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności z uwagi na brak pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej wobec skazanego (k.12). Zażalenie na to postanowienie złożył Dyrektor Zakładu Karnego w S., który nie precyzując zarzutów domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia na korzyść skazanego i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia (k.16). --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy prawidłowo skonstatował, iż na obecnym etapie wykonywania kary nie jest możliwe postawienie względem skazanego pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Podkreślić trzeba, że przestępstwa, za które skazany obecnie odbywa karę nie były zdarzeniem wyjątkowym w jego życiu, bowiem wcześniej był już wielokrotnie karany sądownie. Faktem jest, że skazany w zakładzie karnym zachowuje się poprawnie, niemniej jednak wynika to nie tyle ze zmian w jego osobowości i postawie, co z przystosowania do warunków więziennych, gdzie skazany przebywa kolejny raz. W przeszłości również zachowywał się poprawnie, co skutkowało 2-krotnym udzieleniem mu warunkowego zwolnienia, a po opuszczeniu zakładu karnego skazany ponownie popełniał przestępstwa. Takie zachowanie świadczy w sposób jednoznaczny, że skazany nie tylko nie respektuje podstawowych norm prawnych, ale wykazuje niezwykle wysoki poziom lekceważenia dla porządku prawnego. Dodać trzeba, że jakkolwiek skazany odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, to jednak zauważyć trzeba, że decyzja w tym przedmiocie wynika raczej z chęci uzyskania konkretnych korzyści niż potrzeby dokonania zmian w swojej osobowości czy postawie. Skazany bowiem wyraził zainteresowanie odbywaniem kary w tym systemie dopiero w styczniu bieżącego roku, co miało pozytywnie wpłynąć na decyzję w przedmiocie warunkowego zwolnienia. W tych warunkach udzielenie skazanemu przedmiotowej instytucji nie jest uzasadnione, bowiem istnieje duże prawdopodobieństwo, że po opuszczeniu zakładu karnego ponownie wejdzie on w konflikt z prawem. W przypadku K. K. jedynie długie oddziaływania resocjalizacyjne mogą spowodować zmianę jego dotychczasowego trybu życia, zatem udzielenie mu warunkowego zwolnienia na tym etapie wykonywania kary byłoby przedwczesne. Reasumując należy stwierdzić, że proces resocjalizacji skazanego nie może być jeszcze skutecznie kontynuowany na wolności, konieczne są dalsze oddziaływania resocjalizacyjne w warunkach zakładu karnego. Orzeczenie o wydatkach związanych z postępowaniem odwoławczym Sąd wydał w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. uznając, iż ze względu na sytuację majątkową skazanego, ich uiszczenie przez niego byłoby zbyt 2 --- STRONA 3 --- uciążliwe. Kierując się powyższymi względami, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu. 3