Postanowienie II AKzw 600/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 600/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie L S skazanego z art. 278§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 7 maja 2014 roku, sygn. akt III Kow 430/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 § 1 kk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. 3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu w II instancji. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedtermino- wego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności stwierdzając, że z uwagi na zmienne zachowanie skazanego w --- STRONA 2 --- 2 warunkach izolacji, zdegradowanie do zakładu zamkniętego przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej wymaga ustabilizowania zachowania skazanego w dłuższym okresie. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem obrońca skazanego i zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego art. 77 kk polegające na odmowie warunkowego zwolnienia, pomimo że postawa skazanego, jego warunki osobiste, zachowanie w trakcie odbywania kary, pozostały czas do odbycia kary oraz sytuacja życiowa uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa; 2. naruszenie przepisów postępowania art. 4 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. W konkluzji zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o warunkowym zwolnieniu skazanego L S, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że nie można przyjąć wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej, a tym samym udzielić mu warunkowego przedterminowego zwolnienia.. Wbrew zarzutom zażalenia nic nie wskazuje na to, że skazany odbywając karę dąży do poprawy i można prognozować, że będzie przestrzegał porządku prawnego. Po pierwsze, trafnie dostrzegł Sąd Okręgowy zmienne zachowanie skazanego w zakładzie karnym, który był nagradzany, ale dopuszczał się także przekroczeń dyscyplinarnych, w tym poważnych. Słusznie także Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na brak --- STRONA 3 --- 3 odpowiedniej samodyscypliny skazanego, o czym świadczą samouszkodzenia, których się dopuszczał z powodów instrumentalnych i zdegradowanie do zakładu karnego typu zamkniętego. Ponadto skazany pozostaje bierny podczas osadzenia i odmawia włączenia się w proces resocjalizacji. Jakkolwiek pozytywnie świadczy o skazanym odbycie terapii dla osób uzależnionych od środków psychotropowych, nie można jednak było pominąć, że skazany nie wyraził zgody na udział w części warsztatowej terapii a w końcowych wnioskach terapii wskazano, iż posiada on jedynie powierzchowną świadomość skali problemów spowodowanych przez uzależnienie, a pomimo iż dostrzega potrzebę kontynuowania leczenia to nie wyraża gotowości jej podjęcia. Odwoływanie się zatem przez obrońcę, że warunki osobiste skazanego i jego zachowanie w osadzeniu przemawiają za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia nie zasługiwało na podzielenie. Skarżący nie wykazał także, iż jak wskazano w zażaleniu skazany ma odpowiednie warunki na wolności. Z opinii o skazanym wynika, że skazany jedynie deklaruje możliwość podjęcia pracy, co w sytuacji gdy odbywa karę za przestępstwa skierowane przeciwko mieniu nie rokuje pozytywnie. Odwoływanie się przez skarżącego do krótkiego czasokresu pozostałej skazanemu do odbycia kary także nie przemawiało za przyjęciem pozytywnej prognozy kryminologiczno społecznej względem niego, w żadnym bowiem stopniu nie osłabiło wymowy powyżej wskazanych okoliczności. Sąd I instancji dostrzegł również, że skazany obecnie odbywa karę w zakładzie półotwartym, racjonalne jednak wskazał na celowość zweryfikowania czy skazany utrzyma stabilne zachowanie. Zażalenie nie sprecyzowało, jakie okoliczności sprawy Sąd I instancji rzekomo pominął przy rozstrzygnięciu. W ocenie Sądu --- STRONA 4 --- 4 odwoławczego, Sąd I instancji odmawiając skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia kierował się kryteriami określonymi w art. 77§ 1 kk i racjonalnie uzasadnił dlaczego nie uwzględnił wniosku skazanego, a skarżący zaprezentowanych przez Sąd argumentów skutecznie nie podważył. Nie było zatem podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części wstępnej postanowienia zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, przy uznaniu, że byłoby to dla niego zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, § 15 pkt 3, § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 z uwzględnieniem zmiany z dnia 27.10.2005r. - Dz. U. z 31.10.2005r. nr 219 poz. 1872.) zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu (w uwzględnieniu stawki podatku od towarów i usług).