Postanowienie II AKzw 599/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 599/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Zdzisław Klasztorny Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Lemańska-Madej przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie N. B. skazanego za przestępstwo z art. 207 k. k. w zw. z art. 64 § 1 k .k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Podnoszony przez skarżącego argument, że odbycie przez niego kary w SDE byłoby korzystniejsze dla jego rodziny nie zasługuje na akceptację. Dozór elektroniczny nie ma na celu łagodzenia negatywnego wpływu odbywania kary pozbawienia wolności na życie rodzinne. Został wprowadzony po to, aby pozostawić na wolności tych skazanych, dla których rygory związane z odbywaniem kary w tym systemie będą wystarczające, by osiągnąć cele kary pozbawienia wolności (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11.04.2012r. sygn. akt II AKzw 287/12, KZS 2012/5/55). Sąd I instancji słusznie uznał, że wobec N. B. nie wystąpiły przesłanki z art. 6 ust. 1 ustawy z dn. 27.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Swoim dotychczasowym postępowaniem w warunkach wolnościowych skazany nie stworzył gwarancji, że wszystkie cele kary zostaną osiągnięte w przypadku obycia przez niego kary w SDE. Skazany nie jest bowiem sprawcą przypadkowym, był już dotychczas karany przez sądy, jest bowiem recydywistą w rozumieniu art. 64 § 1 k. k. Tym samym jego postawa w aspekcie przestrzegania porządku prawnego nie predestynuje go do udzielenia mu zezwolenia, o które się ubiega. Ponadto przeciwko uwzględnieniu wniosku skazanego przemawia zachowanie skazanego w trakcie pobytu w izolacji penitencjarnej, które zostało określone jedynie jako przeciętne. N. B. nie był nagradzany regulaminowo, był --- STRONA 2 --- natomiast karany dyscyplinarnie, jak również prezentuje bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw jak i dotychczasowego tryby życia, a także zachowuje się arogancko. Zatem skazany nie poczynił dotychczas istotnych postępów w resocjalizacji mimo, że cechuje się znacznym stopniem demoralizacji. Tym samym sąd odwoławczy podziela stanowisko przedstawione przez Sąd Okręgowy, zgodnie z którym kara odbywana przez N. B. w systemie SDE byłaby niewystarczająca dla realizacji wszystkich jej celów i dlatego orzeczono, jak na wstępie.