Postanowienie II AKzw 599/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 599/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie R B skazanego z art. 197§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 7 maja 2014 roku, sygn. akt III Kow 66/14 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywanej karze pozbawienia wolności na podstawie art. 437§ 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze; 3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści gorszy), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w II instancji. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenia przerwy w odbywanej karz pozbawienia wolności motywowanej sytuacją zdrowotną, --- STRONA 2 --- 2 rodzinną − potrzebą opieki nad matką i osobistą chęcią zabezpieczenia mieszkania, ponieważ nie dopatrzył się podstaw do zastosowania powyższej instytucji z wskazanych przez skazanego powodów . Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem obrońca skazanego i zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego – art. 153 § 2 kkw polegające na nieudzieleniu skazanemu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, pomimo że ważne względy rodzinne i osobiste przemawiają za udzieleniem skazanemu przerwy, a także stan zdrowia skazanego uzasadnia udzielenie mu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności; 2. naruszenie przepisów postępowania – art. 4 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu przerwy w wykonywaniu kary, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ustalił, że po stronie skazanego nie wystąpiły ważne względy rodzinne, ani osobiste, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, jak również że sytuacja zdrowotna nie sprzeciwia się odbywaniu przez skazanego kary pozbawienia wolności. Zarzut naruszenia art. 153 § 2 kkw był bezzasadny. Skarżący poza wyrażeniem odmiennego stanowiska nie wykazał błędów w --- STRONA 3 --- 3 rozumowaniu Sądu Okręgowego ani uchybień, które mogły mieć wpływ na treść wydanego postanowienia. W świetle opinii o stanie zdrowia skazanego przedstawionej przez Kierownika Ambulatorium Zakładu Karnego w N, w którym stwierdzono stanowczo, że rozpoznane u skazanego schorzenia nie wymagają pobytu na wolności i skazany może być leczony w warunkach izolacji uzasadniały odmowę Sądu Okręgowego udzielenia skazanemu przerwy w karze z uwagi na sytuację zdrowotną. W tym zakresie skarżący poza stwierdzeniem nie przedstawił żadnych argumentów. Sąd I instancji zasadnie także przyjął, że w sytuacji gdy matka skazanego przebywa w Domu Opieki Społecznej, to ma zapewnioną potrzebną i należytą opiekę i obecność skazanego na wolności nie jest niezbędna. Odwoływanie się do potrzeby kontaktu z synem nie podważyło oceny Sądu I instancji o braku ważnych względów rodzinnych w znaczeniu art. 153 § 2 kkw. Ponadto w tym kontekście nie można było pominąć, że jak ustalił Sąd I instancji na podstawie wywiadu środowiskowego skazany przed osadzeniem nie zajmował się matką, nie był bowiem w jej miejscu zamieszkania widywany przez sąsiadów. Skarżący nie zakwestionował także w sposób skuteczny stanowiska Sądu I instancji, że uregulowanie spraw związanych z mieszkaniem, które przed umieszczeniem w Domu Opieki Społecznej zajmowała matka skazanego także nie uzasadniało udzielenia skazanemu przerwy w karze. Obrońca skazanego poza wskazaniem, że skazany chciałby po udzieleniu mu przerwy w karze poczynić starania związane z uregulowaniem sytuacji związanej z mieszkaniem nie wykazał, aby argumenty które podniósł Sąd I instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie były trafne. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd Okręgowy racjonalnie stwierdził, że skazany może udzielić pełnomocnictwa do wykonania powyższych czynności, ewentualnie może także starć się o --- STRONA 4 --- 4 zezwolenie na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a kkw. Ponadto skarżący nie uprawdopodobnił nawet, że skazany miałby szansę podjąć zatrudnienie, tak aby spłać zadłużenie mieszkania. Zażalenie nie podważyło także zapatrywania Sądu Okręgowego o możliwości udzielenia skazanemu pomocy ze strony dorosłego syna. W związku że staraniami skazanego o udzielenie mu przerwy w odbywanej karze pozbawienia wolności nasuwało się także spostrzeżenie, że ciężar gatunkowy ujemnych skutków osadzenia w zakładzie karnym musi być tego rodzaju, że w żaden inny sposób niż przez udzielenie przerwy w karze nie można było im zaradzić (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 stycznia 2012 r. II AKzw 1397/11, LEX nr 1210840). Żalący nie wykazał, aby sytuacja taka w stosunku do skazanego miała miejsce. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, przy uznaniu, że z uwagi na jego sytuację majątkową byłoby to zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, § 15 pkt 1, § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 z uwzględnieniem zmiany z dnia 27.10.2005r. - Dz. U. z 31.10.2005r. nr 219 poz. 1872.) zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w II instancji (w uwzględnieniu stawki podatku od towarów i usług).