Postanowienie II AKzw 598/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 598/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. T. s. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 marca 2014r. (sygn. akt IV Kow 256/14/pr) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 14 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 256/14/pr Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze odmówił udzielenia A. T. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wskazując iż wola wykonywania przez niego prac rolnych nie uzasadnia skorzystania z tej instytucji, zwłaszcza w świetle odwołania skazanemu poprzednio udzielonej przerwy w karze z uwagi na rażące zaniedbania związane z prowadzoną przez niego wówczas hodowlą bydła. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany. Podkreślił, że jego matka z uwagi na wiek i niepełnosprawność nie jest w stanie wykonać niezbędnych prac rolnych w gospodarstwie. Zaniedbania w tym zakresie grożą zaś utratą dopłat unijnych i ogólnym bezpowrotnym zniszczeniem upraw. --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu Okręgowego, że nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby udzielenie A. T. przerwy w odbywaniu kary, są prawidłowe. Przerwa w karze może być udzielana w sytuacjach wyjątkowych, przewidzianych w art. 153 § 2 kkw jedynie wówczas, gdy zachodzą ważne względy rodzinne lub osobiste uzasadniające potrzebę obecności skazanego w warunkach wolnościowych, a przy tym jedynie poprzez jego osobiste działania można zrealizować zadeklarowane przez niego w trakcie przerwy cele. Skazany musi również realnie rokować wykorzystanie instytucji zgodnie z deklarowanymi celami. W przypadku A. T. żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skazany w trakcie korzystania z poprzedniej przerwy w karze spożywał alkohol i kardynalnie zaniedbywał obowiązki związane z hodowlą bydła. Nie daje on zatem nawet minimalnej gwarancji, że tym razem byłby w stanie wywiązać się z obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.