Postanowienie II AKzw 598/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 598/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie P M skazanego z art. 291§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 6 maja 2014 roku, sygn. akt III Kow 561/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedtermino- wego zwolnienia dostrzegając potrzebę wydłużenia procesu resocjaliza- cji w warunkach izolacji. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- 2 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji w sposób prawidłowy wykazał brak podstaw do udzielenia skazanemu obecnie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Wbrew zarzutowi skazanego Sąd I instancji przy rozstrzygnięciu nie kierował się odległym końcem kary, na tę okoliczność nie wskazywał odmawiając skazanemu warunkowego zwolnienia. Dostrzegł także akcentowaną przez skazanego właściwą postawę, jaką prezentuje w zakładzie karnym, w tym odbywanie kary od początku w systemie programowego oddziaływania, która skutkowała awansowaniem skazanego do jednostki penitencjarnej o zmniejszonym rygorze, gdzie skazany utrzymuje należyte zachowanie. Należało jednak podzielić ocenę wysuniętą przez zakład karny i Sąd Okręgowy, tj. że nie można było jeszcze ustalić wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Skazany nie przedstawił żadnych argumentów, któryby tę ocenę podważyły. Przebywanie od 8 lat w osadzeniu nie stanowi takiej okoliczności. Pozostawanie przez skazanego w warunkach osadzenia przez tak długi okres i pozbawienie możliwości wychowywania syna oraz przebywania z rodziną jest konsekwencją naruszenia przez skazanego porządku prawnego. Wymaga również przypomnienia, że Sąd rozważając udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia ma zbadać, czy skazany rokuje przestrzeganie porządku prawnego, a instytucja ta nie służy niwelowaniu negatywnych skutków, jakie osadzenie wywołuje dla skazanego i jego rodziny. Sąd Okręgowy nie mógł zatem udzielić skazanemu warunkowego zwolnienia jakby tego oczekiwał skazany z powodu posiadania przez niego rodziny, która na skutek jego osadzenia boryka się z problemami bytowymi, w sytuacji gdy nie dostrzegł --- STRONA 3 --- 3 podstaw do powzięcia przekonania, że skazany przestrzegałby porządku prawnego. Stanowisko skazanego jakoby Sąd znęcał się na nim i jego rodziną odmawiając mu warunkowego zwolnienia nie mogło doprowadzić do zmiany zaskarżonego postanowienia. Nie można było także zgodzić się ze stanowiskiem skazanego, że Sąd ma obowiązek „rozpatrywać sprawę z naciskiem na korzyść skazanego”. Jakkolwiek bowiem ma uwzględnić okoliczności przemawiające na korzyść skazanego, to również nie może pominąć okoliczności przemawiających na jego niekorzyść. (art. 4 kpk). Odwoływanie się przez skazanego, że nie był karany za przynależność do grupy przestępczej, jak i że nie popełnił przestępstw z premedytacją, także nie przemawiały za zmianą zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji trafnie podniósł, że skazany był kilkakrotnie karany za takie same przestępstwa (oszustwa), a ponadto jak wynika z akt osobowych na początku odbywania kary nie powrócił z udzielonej mu przerwy w karze, ale w sposób niezgodny z prawem przebywał na wolności przez przeszło 2 lata, co skutkowało przypisaniem mu przestępstwa z art. 242§ 3 kk. . Są to okoliczności nakazujące wzmożoną ostrożność w stawianiu prognozy co do przestrzegania prawa przez skazanego w przyszłości. Nienaganne zachowanie skazanego, w trakcie odbywania kary nie może tego wniosku zmienić. Jak wskazuje choćby charakter przestępstw popełnionych przez niego, skazany nie należy do osób agresywnych bądź dyssocjalnych. Łatwo przystosowuje się do otoczenia, nie stwarza problemów w relacjach z innymi. W tym kontekście jego dobre zachowanie w izolacji nie może być nadmiernie przeceniane w tym znaczeniu, żeby mogło decydować o uwzględnieniu jego żądania. --- STRONA 4 --- 4 Przeszkodą dla warunkowego zwolnienia jest też niesprawdzenie zachowania skazanego w czasie przepustek, okoliczność ta ma znaczenie w realiach sprawy z powodu długotrwałej izolacji skazanego, aby skontrolować jego umiejętność przystosowania się do zmienionego otoczenia. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.