Postanowienie II AKzw 595/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 595/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie S B skazanego z art. 157§2 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. akt II 2 Kow 126/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 4 37§1 kpk i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zasadzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 zł (dwadzieścia) tytułem zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Nowym Sączu odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty pozostałej od odbycia kary pozbawienia wolności podnosząc w uzasadnieniu, że na obecnym etapie wykonywania kary skazany nie daje należytej rękojmi właściwego zachowania na wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany, który wywodził w uzasadnieniu, że podczas odbywania kary zachowywał się --- STRONA 2 --- 2 wzorowo, wykonywał z wynikiem pozytywnym program indywidualnego oddziaływania oraz wbrew stanowisku Sądu I instancji posiada zainteresowania i plany zawodowe, jest informatykiem i zamierza prowadzić działalność gospodarczą. Skazany ponadto podkreślił, że jego opinia, jaką miał w miejscu zamieszkania nie powinna mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro dążył do poprawy podczas osadzenia. Skazany odwołał się także do trudności w uzyskaniu opieki medycznej podczas odbywania kary i stwierdził, że zainicjowanie w związku z tym przez niego postępowania w prokuraturze skutkowało negatywnym postrzeganiem go przez zakład karny. Zażalenie wniosło o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Miał rację Sąd I instancji stwierdzając, że nie można jeszcze przyjąć pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej wobec skazanego, co jest warunkiem koniecznym dla wcześniejszego zwolnienia (art. 77 § 1 kk). Wbrew stanowisku skazanego nie jest wystarczające to, że odbywając karę pozbawienia wolności otrzymał więcej nagród (tj. sześć nagród) niż kar (w zasadzie jedną, bo odstąpiono w drugim przypadku od ukarania). Sąd I instancji uwzględnił tę okoliczność przy rozstrzygnięciu, ale zasadnie zinterpretował ją jako świadczącą o zmiennym, a nie wyróżniającym zachowaniu, które jako takie nie przemawiało jeszcze za przyjęciem wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej, wbrew jego odmiennej ocenie. Słusznie również uwzględnił Sąd Okręgowy, że przed osadzeniem skazany posiadał negatywną opinię w miejscu zamieszkania, w środowisku sąsiedzkim był postrzegany jako osoba nadużywająca --- STRONA 3 --- 3 alkoholu i stroniąca od pracy, choć jak wynika z ustaleń wywiadu środkowego skazany podejmował zatrudnienie przed osadzeniem. Postawa skazanego przed osadzeniem także nie przemawiała za udzieleniem mu na obecnym etapie wykonania kary warunkowego zwolnienia. Należało również zauważyć, że resocjalizacja w warunkach wolnościowych jest celowa wówczas, gdy ustanowione w okresie próby obowiązki, czy też sprawowany dozór kuratora mogą wspomóc ten proces i przyczynić się do przestrzegania przez skazanego porządku prawnego. Tymczasem skazany pomimo otrzymanej szansy pobytu na wolności w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności nie respektował warunków okresu próby. W szczególności niewłaściwe odnosił się do kuratora, m.in. w ograniczonym stopniu udzielał mu informacji oraz był wobec niego wulgarny i agresywny. Okoliczności te skazany pominął, a taka postawa skazanego w okresie próby niewątpliwe osłabiała przyjęcie, że tym razem skazany wypełniłyby swoje powinności względem kuratora, − zastosowanie dozoru kuratora w razie ewentualnego warunkowego zwolnienia byłoby pożądane. Nie można także było zgodzić się ze skazanym, jakoby odbywając karę wkładał wysiłek, aby się poprawić, co osłabia wymowę negatywnej opinii sprzed osadzenia. Wprawdzie skazany wyraził zgodę na odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania, to w ocenie administracji zakładu karnego realizacja opracowanych zadań budzi zastrzeżenia. Ponadto podczas odbywania kary skazany dwukrotnie podjął naganne zachowanie wobec funkcjonariuszy, za co wnioskowano o ukaranie dyscyplinarne, a z treści rozmów z psychologiem wynika, że skazany nie dostrzega potrzeby zmiany swojego zachowania jak i tego, że postąpił niewłaściwe wobec pokrzywdzonej. --- STRONA 4 --- 4 Można było zgodzić się ze skazanym, iż argument Sądu Okręgowego o braku posiadania przez niego zainteresowań nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia. Niemniej trafnie Sąd I instancji wskazał, że skazany nie ma zapewnionego na wolności źródła dochodu, co niewątpliwe nie sprzyjałoby jego readaptacji społecznej. Zapewnienia skazanego, iż rozpocznie działalność gospodarczą pozostawały gołosłowne. Nie był także trafny zarzut, że skazany nie mógł okoliczności tej wykazać, bo nie udzielono mu przepustek, wbrew zapatrywaniu skazanego udzielenie nagród jest warunkowane wyróżniającym zachowaniem w zakładzie karnym i nie stanowi obowiązku administracji zakład karnego. Nieuzasadnione było także stanowisko, jakoby administracja postrzegała skazanego przez pryzmat zainicjowanego przez niego postępowania, w związku z nieotrzymywaniem należytej opieki medycznej w warunkach izolacji. Z akt osobowych oraz treści opinii o skazanym wynika bowiem, iż zakład karny w sposób obiektywny ocenia skazanego, o czym świadczy dostrzeżenie zarówno okoliczności korzystnych dla skazanego, jak i przemawiających przeciwko niemu. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie występują zatem obecnie warunki uzasadniające celowość prowadzenia resocjalizacji skazanego w warunkach wolnościowych; przeciwnie zachodzi potrzeba, aby skazany nadal był poddawany oddziaływaniom wychowawczym w warunkach izolacji penitencjarnej. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części wstępnej postanowienia. Na zasadzie art. 636 §1 k.p.k. w zw. z §1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz.U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026) zw. z art. 1 § 2 k.k.w. wydatki za postępowanie odwoławcze zasądzono od skazanego, uznając iż sytuacja --- STRONA 5 --- 5 finansowa skazanego pozwala na ich poniesienie − w zażaleniu podniósł, że dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na uregulowanie tej należności.