Postanowienie II AKzw 593/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 593/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie P G s. L skazanego z art. 279 § 1 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Ko 160/14 w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów sądowych na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach nie uwzględnił wniosku skazanego P G o umorzenie kosztów sądowych zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 10 sierpnia 2012 r. sygn. akt III K 108/10, w łącznej kwocie 1.290 zł. Na powyższe postanowienie zażalił się skazany, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mogący mieć wpływ na jego treść, polegający na bezzasadnym przyjęciu, że skazany może uiścić koszty sądowe na przestrzeni 3 lat, zanim nastąpi przedawnienie. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o umorzeniu kosztów sądowych, względnie o uchylenie tegoż --- STRONA 2 --- 2 postanowienia i przekazanie go do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 206 § 2 in principio kkw w zakresie rozkładania na raty i umarzania należności sądowych stosuje się odpowiednio art. 49-51 kkw. Znajduje więc odpowiednie zastosowanie art. 51 § 1 kkw stanowiący, iż jeżeli skazany, z przyczyn od niego niezależnych, nie uiścił grzywny, a wykonanie tej kary w innej drodze okazało się niemożliwe lub niecelowe, sąd może, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, grzywnę umorzyć w części, zaś wyjątkowo - również w całości; nie zarządza się egzekucji, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna. Skazany P G powołał się na swoją trudną sytuację finansową związaną z jego pobytem w zakładzie karnym oraz brakiem pracy dotyczącym jego małżonki, która musi opiekować się dziećmi. Zdaniem skazanego powoduje to, iż egzekucja kosztów sądowych zasądzonych od niego byłaby niecelowa. Sąd Apelacyjny podziela jednak stanowisko Sądu I instancji, iż obecnie przyjmowanie takiego założenia jest przedwczesne. Skazany może starać się o pracę w zakładzie karnym, co spowodowałoby, że należności z tytułu kosztów sądowych mogłyby być systematycznie potrącane przez komornika z jego wynagrodzenia. W ten sposób spłata kosztów sądowych byłaby możliwa przed upływem 3 lat – tym bardziej, że wynoszą one 1.290 zł. W tej sytuacji nie ma obecnie powodów do przyjmowania a priori, iż egzekucja tych kosztów okazałaby się bezskuteczna, a w konsekwencji nie występują również podstawy do ich umorzenia. --- STRONA 3 --- 3 Mając na uwadze powyższe, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy, dlatego orzeczono jak na wstępie.