Postanowienie II AKzw 592/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 592/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego Z. C. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 marca 2014r. (sygn. akt IV Kow 6/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 14 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 6/14/wz Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze odmówił skazanemu Z. C. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym i korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że przy wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie nie uwzględniono szeregu elementów dotyczących jego zachowania w ostatnim czasie w zakładzie karnym. Wskazał, że uczestniczył w wielu programach wychowawczych i zajęciach kulturalnych. Nadto podniósł, że warunkowe zwolnienie pozwoliłoby mu na skorzystanie z pomocy kuratora sądowego. --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu Z. C. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że okres pozostały skazanemu do odbycia kary nie ma znaczenia prognostycznego. Nie wpływa zatem na rozstrzygnięcie w sprawie. Kluczowe dla sformułowania prognozy kryminologiczno – społecznej wobec Z. C. są jego właściwości osobiste świadczące o znacznym stopniu demoralizacji skazanego. W przeszłości wielokrotnie naruszył on porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto pięciokrotnie korzystał z warunkowego zwolnienia. Powracając konsekwentnie do łamania porządku prawnego każdorazowo zawiódł pokładane w nim zaufanie. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy obecnym rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Nie można również tracić z pola widzenia postawy skazanego w warunkach izolacyjnych. Wprawdzie otrzymywał on nagrody regulaminowe, jednakże jednocześnie wielokrotnie naruszał regulamin jednostki penitencjarnej, przy czym ranga naruszeń była na tyle znaczna, że został ukarany najsurowszą z kar dyscyplinarnych. Nawet zatem brak ukarań dyscyplinarnych w ostatnich miesiącach i zaangażowanie w zajęcia kulturalne nie uzasadnia przyjęcia, że zachowanie Z. C. przemawia za warunkowym zwolnieniem. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec skazanego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.