Postanowienie II AKzw 591/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 591/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Zdzisław Klasztorny Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Lemańska-Madej przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie J. B. skazanego za przestępstwa z art. 279 § 1 k. k. i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 2 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd I instancji nie dopuścił się uchybień, o których mowa w środku odwoławczym, jak również w dostateczny sposób uwzględnił wszystkie okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy, dokonując kompleksowej oceny całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Okoliczności, do których odwołuje się skarżący były już przedmiotem rozważań Sądu I instancji i nie są tej wagi, aby przemawiać mogły przeciwko zasadności argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jak trafnie argumentował Sąd I instancji, sytuacja matki skazanego, choć niewątpliwie trudna, ma charakter ugruntowany. Matka skazanego radzi sobie samodzielnie z problemami życia codziennego. Oceny tej nie zmienia fakt, że Sąd Okręgowy przyjął, że matce skazanego może pomagać również opiekunka z PCK. W sytuacji gdy matka skazanego, co wynika z wywiadu środowiskowego, któremu nie można zarzucić braku wiarygodności, nie potrzebuje pomocy osób trzecich, bowiem jest zaradna życiowo, nie można przyjąć, iż obecność skazanego w domu jest niezbędna. Okoliczność, że skazany nie ma możliwość udzielenia pomocy matce w jej sprawach życiowych z uwagi na pozbawienie go wolności, stanowi normalną konsekwencję odbywania kary i nie uzasadnia sama w sobie udzielenia przerwy w odbywaniu kary w celu bieżącej opieki nad matką. Ponadto w ocenie Sądu Apelacyjnego, skazany nie daje gwarancji, iż wykorzysta przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem. Jego zachowanie w jednostce penitencjarnej jest niewłaściwe, nie był nagradzany regulaminowo, natomiast był --- STRONA 2 --- ośmiokrotnie karany dyscyplinarnie. Skazany zachowuje się arogancko, jest osobą roszczeniową, jak również w wulgarny sposób odnosi się do administracji zakładu karnego w którym przebywa. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, iż jest on osobą wielokrotnie karaną za różnego rodzaju przestępstwa, co świadczy o znacznym stopniu jego demoralizacji. Skazany nie daje zatem rękojmi, iż przebywając na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego. Z uwagi na powyższe, stwierdzając brak podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.