Postanowienie II AKzw 590/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 590/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marek Długosz Protokolant: st.prot.sądowy Natasza Żak po rozpoznaniu w sprawie P K zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 22 kwietnia 2014 roku sygn. akt IV Kow 512/14 w przedmiocie odmowy zwolnienia od uiszczenia opłaty sądowej w sprawie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach nie uwzględnił wniosku skazanego P K o zwolnienie go od uiszczenia opłaty sądowej w sprawie o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skazany P K podnosząc, że nie posiada żadnego majątku i nie jest zatrudniony w zakładzie karnym, a jego rodzina znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej, w związku z czym nie ma możliwości uiszczenia należnej opłaty od złożonego wniosku. Skarżący wniósł o zwolnienie od opłaty od wniosku. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- 2 Zgodnie z brzmieniem art. 623 k.p.k. sąd zobowiązany jest zwolnić w całości lub w części od wyłożenia kosztów podlegających uiszczeniu przy wnoszeniu pisma procesowego wtedy, gdy zostanie wykazane, że ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów ich wyłożenie byłoby dla występującego z pismem procesowym zbyt uciążliwe. Z pisma Dyrektora Aresztu Śledczego w K z dnia 9 kwietnia 2014 roku wynika, że P K posiadał na koncie kwotę 171,25 zł. Wbrew twierdzeniom zażalenia, nie można uznać, aby skarżący nie posiadał do dyspozycji środków pozwalających na poniesienie kosztów związanych ze złożonym wnioskiem, jeśli wziąć pod uwagę, iż opłata, do uiszczenia której jest zobowiązany skazany wynosi 45 zł. Jednocześnie jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, skazany nie wykazał, aby nie był w stanie uiścić powyższej kwoty z uwagi na inne konieczne wydatki. Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy.