Postanowienie II AKzw 587/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 587/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Bolesław Kraupe Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie A. K. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 i § 4 kk zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 28 kwietnia 2014r. w przedmiocie umorzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew temu co podnosi skarżący, sąd I instancji prawidłowo przyjął, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie została spełniona przesłanka formalna do udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru. Ma on bowiem do odbycia dwie kary pozbawienia wolności (9 miesięcy w sprawie (...) i 4 miesięcy w sprawie (...)), których łączny wymiar to 13 miesięcy. Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007r o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli kara ta nie przekracza jednego roku. Według ustępu 4 tego przepisu, zasady wskazane w ust. 1-3 odpowiednio stosuje się do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie jednego roku. Sformułowanie „które skazany ma odbyć kolejno”, użyte w art. 6 ust. 4 ustawy, nie odnosi się do kwestii rzeczywistego odbywania kary w zakładzie karnym, a wiąże się z brakiem warunków do wymierzenia kary łącznej lub wydania wyroku łącznego. W tej sytuacji podnoszony przez skarżącego argument, że wykonanie kary w sprawie sygn. akt (...) zostało skazanemu odroczone, pozostaje bez wpływu na kształt zaskarżonego orzeczenia i nie może powodować jego zmiany. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.