Postanowienie II AKzw 586/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 586/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marek Długosz Protokolant: st. prot. sąd. Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie A K skazanego z art. 197 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 14 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 311/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 i § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Kielcach. U z a s a d n i e n i e Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia A K warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kar: 3 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Żyrardowie z dnia 6 sierpnia 2009 roku, sygn. akt II K 880/07 oraz 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 23 stycznia 2013 roku, sygn. akt II K 1815/12/S. --- STRONA 2 --- 2 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A K zarzucając mu: 1. łamanie prawa procesowego i materialnego, 2. wykazywanie złej woli i rażącej niestaranności, przedkładanie automatyzmu w orzekaniu nad sędziowską przyzwoitość, 3. bezkarne deptanie godności skarżącego poprzez manipulowanie przedłożonym materiałem dowodowym, 4. brak wrażliwości na cierpienia dzieci skazanego. A K podniósł także, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał złożonego przez niego wniosku o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu (zawartego w pkt 1 wniosku z dnia 15 lutego 2014 roku). Skarżący wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie skazanego okazało się o tyle skuteczne, że doprowadziło do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Trafnie wskazał skarżący, że w pkt 1 wniosku z dnia 15 lutego 2014 roku (k. 2) zawarł wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Jak wynika z akt sprawy Sąd I instancji powyższego wniosku nie rozpoznał. Stosownie do treści art. 6 k.p.k. oskarżonemu przysługuje prawo do obrony, w tym prawo do korzystania z pomocy obrońcy, o czym należy go pouczyć. Obowiązująca w polskim procesie karnym zasada prawa do obrony realizuje się na dwóch niezależnych od siebie płaszczyznach - obrony w sensie materialnym i formalnym. Ta pierwsza umożliwia oskarżonemu przeciwstawianie się w ramach obranej przez siebie linii obrony zarzutom i grożącym mu konsekwencjom prawnym, druga zaś gwarantuje mu możliwość korzystania z pomocy obrońcy. Rażąco naruszają poczucie sprawiedliwości uchybienia godzące w pełną --- STRONA 3 --- 3 realizację prawa do obrony i prowadzące ostatecznie do pozbawienia oskarżonego możliwości korzystania z pomocy obrońcy z urzędu. Oceny tej nie może w żadnym wypadku zmienić aktywność procesowa oskarżonego, przejawiająca się chociażby w składaniu rozlicznych wniosków i środków zaskarżenia, a także wykazywana przez niego znajomość przepisów prawa (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2011 r., III KK 406/10, LEX nr 860622). W ocenie Sądu odwoławczego nierozpoznanie przez Sąd I instancji złożonego przez skazanego wniosku o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu rażąco godziło w jego prawo do obrony, zatem musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.