Postanowienie II AKzw 584/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 584/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazaną P. B. na postanowienie Sądu Okręgowego Legnicy z dnia 21 marca 2014r. (sygn. akt III Kow 144/14/el) w przedmiocie zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 21 marca 2014r. odmówił zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skazanej P. B.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skazana zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanej P. B. na uwzględnienie nie zasługuje. Właściwa selekcja jest kluczowym warunkiem powodzenia programów stosowania dozoru elektronicznego. Głównym kryterium tej selekcji jest oczywiście całokształt okoliczności związanych z osobą skazanej, wpływających na jej prognozę kryminologiczną - jej postawa, właściwości osobiste, sytuacja życiowa, środowisko rodzinne i domowe, sytuacja majątkowa itd. Co istotne, ustawodawca różnicuje nieco przesłanki zastosowania dozoru elektronicznego w --- STRONA 2 --- zależności od tego, czy miałby być to dozór całkowicie zastępujący odbycie kary w zakładzie karnym (art. 6 ust. 1) czy też dozór odnoszący się do końcowej części kary, pierwotnie odbywanej w zakładzie karnym (art. 6 ust. 2). Stanowisko Sądu I instancji zasługuje na pełną akceptację. Skazana P. B. była wielokrotnie karana i jest osobą mało wiarygodną o znacznym stopniu demoralizacji. W tej sytuacji (art. 6 ust 1 ustawy z 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego) trzeba stwierdzić, że stopień demoralizacji skazanej przemawia za potrzebą odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Argumenty podniesione w zażaleniu skazanej nie podważają trafności oceny Sądu I instancji, stąd też brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając to wszystko na względzie orzeczono jak na wstępie.