Postanowienie II AKzw 584/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 584/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marek Długosz Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie R K skazanego z art. 286 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 90/14 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 3 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 153 §1 k.k.w. udzielić skazanemu R Ki s. S i Ja ur. …roku w O, przerwy w odbywanych karach: 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 26 kwietnia 2013 roku (sygn. akt II K 848/12) i 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 17 grudnia 2010 roku (sygn. akt II K 879/10), na okres 6 (sześciu) miesięcy – licząc od daty opuszczenia przez niego zakładu karnego; --- STRONA 2 --- 2 II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu R K przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany podnosząc, że jego konkubina znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji, samotnie wychowuje dziecko, które urodziło się z poważnymi wadami (wytrzewienie jelit i wada serca), utrzymując się jedynie ze środków uzyskiwanych z pomocy społecznej. Skarżący wskazał, że rodzina konkubiny nie udziela jej żadnego wsparcia. Konkubina wraz z dzieckiem mieszka obecnie w mieszkaniu jej rodziców, jednak jest ono zadłużone. R K podał, że jego córka z uwagi na stan zdrowia powinna co miesiąc być kontrolowana przez specjalistów ze szpitala w Ł, jednak konkubina nie ma możliwości dojechać tam sama z tak małym dzieckiem. Skazany podniósł, że jest obecnie innym człowiekiem, zmienił środowisko, a najważniejsze obecnie są dla niego konkubina i córka. W pismach z dnia 16 maja 2014 roku oraz 19 maja 2014 roku konkubina skazanego I S zwróciła się o udzielenie skazanemu R K przerwy w karze z uwagi na swą bardzo ciężką sytuację. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie skazanego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 153 § 2 k.k.w. sąd penitencjarny może udzielić przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. Jak wskazuje się w orzecznictwie, ważne względy rodzinne, uzasadniające udzielnie przerwy w wykonywaniu kary, to okoliczności --- STRONA 3 --- 3 uzasadniające uznanie za ciężką sytuacji życiowej najbliższej rodziny skazanego, a zarazem nadające się do poprawienia przez obecność skazanego i jego osobiste starania. Celem przerwy w karze jest likwidacja zbyt ciężkich (cięższych niż typowe) skutków, jakie niesie ze sobą pozbawienie wolności dla skazanego lub (i) jego rodziny, nie zaś odwlekanie w czasie zwyczajnych trudności i niedogodności płynących z powinności wykonania kary pozbawienia wolności, jakie dotykają również bliskich osób skazanych (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19 maja 2010 roku, II AKzw 354/10, LEX nr 593375). Sąd odwoławczy nie podziela stanowiska Sądu I instancji, że konkubina skazanego ma zapewnione miejsce zamieszkania oraz niezbędną pomoc. Jak wynika z akt sprawy konkubina skazanego w dniu 15 listopada 2013 roku urodziła w Centrum […] w Ł córkę, u której stwierdzono wytrzewienie jelit. Dziecko przebywało w szpitalu do dnia 18 grudnia 2013 roku. Zostało wypisane z zaleceniem kontroli w poradniach: Patologii Noworodka, Neurologicznej, Kardiologicznej, Audiologicznej i Rehabilitacyjnej (k. 26-28). Jak wynika z przeprowadzonego w sprawie wywiadu kuratora (k. 24-25) konkubina skazanego nie jest w stanie na bieżąco wykonywać zaleceń związanych z kontrolowaniem stanu zdrowia dziecka, z uwagi na brak możliwości samodzielnego dojazdu do Ł. Ustalono również, że rodzina konkubiny nie udziela jej obecnie żadnej pomocy. Konkubina ma jedynie możliwość przebywać z dzieckiem w mieszkaniu należącym do jej rodziców, które jednak jest obecnie zadłużone z uwagi na nieregulowanie należnych opłat. Źródło utrzymania konkubiny skazanego oraz dziecka stanowią środki uzyskiwane z pomocy społecznej. --- STRONA 4 --- 4 W ocenie Sądu odwoławczego w świetle powyższych okoliczności należy uznać, że obecność skazanego na wolności jest konieczna, z uwagi na zbyt ciężkie skutki jakie niesie jego osadzenie dla jego rodziny, a w szczególności małoletniej córki. Trafnie wskazał Sąd I instancji, że brak możliwości dostarczania najbliższej rodzinie środków finansowych i sprawowania opieki nad jej członkami stanowi normalne następstwo odbywania kary pozbawienia wolności. Jednak należy uznać, że w niniejszej sprawie następstwa te są szczególnie ciężkie, a brak pomocy ze strony skazanego może narazić na niebezpieczeństwo zdrowie jego dziecka. Konkubina skazanego znalazła się w wyjątkowo ciężkiej sytuacji, samotnie zajmuje się ciężko chorym dzieckiem, nie otrzymując ze strony swej rodziny żadnej pomocy. Nie jest w stanie zapewnić mu wymaganej opieki lekarskiej, z uwagi na konieczność konsultowania dziecka w specjalistycznych placówkach znacznie oddalonych od jej miejsca zamieszkania. W ocenie sądu odwoławczego okres udzielonej przerwy powinien skazany wykorzystać na normalizację sytuacji swej rodziny. Przede wszystkim winien zadbać o zapewnienie małoletniej córce odpowiedniej pomocy lekarskiej a także wspomóc konkubinę w opiece nad dzieckiem. Po wtóre, skazany winien postarać się o zapewnienie rodzinie środków finansowych na dalszy okres odbywania kary (skazany przedstawił promesę zatrudnienia). Sąd odwoławczy podkreśla czasowy i celowy charakter przerwy, który skazany winien wykorzystać jak najlepiej dla poprawy sytuacji swej rodziny. Okres udzielonej przerwy będzie także niewątpliwie stanowić ważny sprawdzian dla składanych przez R K deklaracji co do zmiany swej postawy i zamiaru przestrzegania przez niego porządku prawnego. Z uwagi na powyższe należało zmienić zaskarżone postanowienie i udzielić skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na okres 6 miesięcy – licząc od dnia jego zwolnienia z zakładu karnego. --- STRONA 5 --- 5 Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze z uwagi na zasady słuszności (uwzględnienie zażalenia).